Συγκλονιστικές μεταστροφές κρατουμένων μέσα στις φυλακές

 

12 ΙΣΟΒΙΤΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΖΩΗ

«Δεν ξαναείχαμε μέχρι τώρα τέτοια περίπτωση όπως 12 ισοβίτες να ακολουθούν την μοναχική ζωή»(interfax.ru)

Σε μία φυλακή της Ουκρανίας,στην Βίνιτσα,12 κρατούμενοι καταδικασμένοι σε ισόβια κάθειρξη πήραν όρκους μοναχικούς,αναφέρει η εφημερίδα ''Segodnia''

Σήμερα στο μοναστήρι της Βίνιτσα,το οποίο βρίσκεται μέσα στον χώρο των φυλακών της Βίνιτσα,ζουν 12 δόκιμοι και 12 μοναχοί.Οι μοναχοί καθοδηγούν αυτούς τους κρατουμένους οι οποιοι μεταστράφηκαν στην Ορθοδοξία.

 ''Εδώ όλα κυλούν σαν σ΄ένα μοναστήρι και οι δολοφόνοι και βιαστές με αυτόν τον τρόπο θέλουν να εξιλεωθούν για τις αμαρτίες τους και δεν θα κάνουν έφεση για μείωση της ποινής τους'',υποστήριξε ένα από τα διοικητικά στελέχη των φυλακών η Anna Titovskaia.

'''Ωστόσο'',πρόσθεσε,''μετά από είκοσι χρόνια κράτησης να αποκτήσουν την απελευθέρωσή τους υπό συνθήκες και αυτοί οι μοναχοί έχουν πολλές ελπίδες να την αποκτήσουν εαν το ζητήσουν''.

Ένας από τους κρατουμένους ο Andrei Tchistiakov λέει:«Εδώ και δέκα χρόνια,διαβάζω κάθε μέρα τα έργα των Αγίων Πατέρων για έξι με οκτώ ώρες.Εαν ήμουν ελεύθερος δεν θα μπορούσα να διαθέσω τόσον χρόνο ακόμη και αν ζούσα σε μοναστήρι»

Με την σειρά του ο εκπρόσωπος τύπου της διοίκησης της ουκρανικής αυτής φυλακής δήλωσε;«Δεν είχαμε ποτέ παρόμοια περίπτωση όπου ισοβίτες αγκάλιασαν μαζί την μοναχική ζωή»πηγή/μετάφραση proskynitis

***

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Η εικόνα αυτή του αγίου Αντωνίου είναι έργο του αμερικανού μοναχού Αντωνίου. Η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης του Αντωνίου είναι ότι δεν ζει σε μοναστήρι, αλλά σε Υψίστης Ασφαλείας Φυλακή (USA Penitentiary Maximum) στο Colorado των ΗΠΑ. Ο Αντώνιος δεν έχει ποτέ του μπει σε Ορθόδοξη εκκλησία, ούτε έχει παρευρεθεί "ζωντανά" σε λειτουργία ή σε άλλη ακολουθία, παρά μόνο έχει παρακολουθήσει βιντεοσκοπημένη λειτουργία. Το ίδιο και οι υπόλοιποι Χριστιανοί Ορθόδοξοι κρατούμενοι στην Penitentiary Maximum, μοναχοί, όπως ο Ματθαίος, και οι περισσότεροι λαϊκοί, όπως ο Loukas και ο George. Κι αυτό, επειδή έγιναν Ορθόδοξοι μέσα στη φυλακή, ύστερα από προσωπική αναζήτηση.  Οι Ορθόδοξοι της Penitentiary Maximum Security δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, αφού στη φυλακή αυτή ο προαυλισμός γίνεται ατομικά και οι κρατούμενοι είναι τελείως απομονωμένοι. Έχουν όμως τη δυνατότητα αλληλογραφίας με τον "έξω κόσμο", με την τήρηση φυσικά συγκεκριμένων προϋποθέσεων και με επίγνωση του γεγονότος ότι το περιεχόμενο των επιστολών ελέγχεται. Οι αδελφοί μας αυτοί γνωρίζουν την Ορθοδοξία πολύ περισσότερο από ό,τι θα περίμενε κανείς. Ένας άλλος κρατούμενος, ο David, φτιάχνει ωραιότατα μάλλινα κομποσκοίνια και έχει στείλει τέτοια σε πολλούς Ορθόδοξους, σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Οι Ορθόδοξοι της Maximum Security Prison είναι καρπός της Χάρης του Θεού και της ιεραποστολικής δραστηριότητας ενός αξιόλογου ιερέα, του Fr Stephan Powley, που για χρόνια υπηρετούσε εκεί (τώρα είναι εφημέριος σε άλλη φυλακή). Ο Fr Stephan, πρώην ευαγγελιστής προτεστάντης, χειροτονοθήκε στην Αντιοχειανή Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή των ΗΠΑ (Πατριαρχείο Αντιοχείας) και εδώ και αρκετά χρόνια είναι κληρικός της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής (Οικουμενικό Πατριαρχείο, Ι. Μητρόπολις Ντένβερ)./πηγή

***

Η εξομολόγηση του Πάσσαρη πηγή:Ελεύθερος Τύπος

  Για τον «άγιο των φυλακών», πατέρα Γερβάσιο, ο Κώστας Πάσσαρης θα ήταν ένας ακόμη από τους πολλούς φυλακισμένους που έχει εξομολογήσει στην πολύχρονη διακονία του. Ομως, η έκπληξή του ήταν μεγάλη όταν ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με το διαβόητο κακοποιό και, αντί να αντικρίσει ένα «αγρίμι» (όπως όλοι τον περιγράφουν), είδε έναν ευγενικό άντρα που διαβάζει… Ευαγγέλιο!
  «Γέροντα, θα σώσω τη ψυχή μου;», ήταν το πρώτο που ρώτησε τον πατέρα Γερβάσιο, για να λάβει την απάντηση: «Τέκνον μου, την πρωτιά στον παράδεισο την έχουν οι ληστές».Ο 34χρονος κακοποιός ζήτησε να συναντήσει τον πατέρα Γερβάσιο.
Η άδεια από το ρουμανικό υπουργείο Δικαιοσύνης δόθηκε και το πρωινό της 23ης Απριλίου ο πατέρας Γερβάσιος αναχώρησε για το Βουκουρέστι και από εκεί για την πόλη Κλουζ και τις φυλακές υψίστης ασφαλείας Γκέρλας. - «Επεσε στην αγκαλιά μου και μου είπε πόσο ήθελε να με γνωρίσει όλα αυτά τα χρόνια», λέει στον ΕΤ ο πατέρας Γερβάσιος. «Τώρα βλέπω μόνο την ψυχή μου», είπε.
 Ο Κώστας Πάσσαρης ισχυρίστηκε πως διαβάζει εκκλησιαστικά βιβλία και μάλιστα ζήτησε από τον πατέρα την επόμενη φορά που θα τον επισκεφτεί να του φέρει τα βιβλία του Ιερού Χρυσόστομου και τα ασκητικά του Αββά Δωροθέου. -«Ο Κώστας είναι γλυκύτατο και πανέμορφο παλικάρι, για το οποίο πολλές κοπέλες θα έδιναν αγώνα για να το γνωρίσουν. Ομως, δεν γνώρισε το μητρικό χάδι. Δεν πήρε αγάπη από κανέναν. Το μόνο που ακούει όλα αυτά τα χρόνια είναι κατάρες και βλέπει μόνο κελιά και αλυσίδες», τόνισε ο πατέρας Γερβάσιος.
  Ο κακοποιός ξέσπασε σε κλάματα όταν ο πατέρας προθυμοποιήθηκε να του χαρίσει μία εικόνα της Παναγίας: «Γέροντα, προσκυνώ και αγαπώ την Παναγία. Δώστε μου την εικόνα να τη φιλήσω. Ομως, δεν θέλω να την κρατήσω γιατί μου θυμίζει τη μάνα μου», είπε. Σύμφωνα με τον ιερωμένο, μετά την εξομολόγηση ο Πάσσαρης «ήταν ήρεμος. Ησυχος. Τα μάτια του γεμάτα δάκρυα. Νομίζω πως ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε το απαλό χάδι της αληθινής αγάπης!», λέει ο πατέρας. Στις 10 Μαΐου ο «άγιος των φυλακών» θα βρεθεί και πάλι στο Γκέρλας και θα κοινωνήσει τον Πάσσαρη. «Γέροντα, δεν είμαι άξιος να κοινωνήσω», είπε ο κακοποιός για να πάρει την απάντηση: «Τέκνον μου, αυτό θα το κρίνω εγώ». Το ιστορικό του κατάδικου.
Ο Κώστας Πάσσαρης συνελήφθη το Νοέμβριο του 2001 στο Βουκουρέστι έπειτα από ληστεία με δύο νεκρούς σε ανταλλακτήριο συναλλάγματος. Τον Ιούλιο του 2003 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από ρουμανικό δικαστήριο. Αρνήθηκε τις κατηγορίες, δήλωσε θύμα σκευωρίας της ρουμανικής μαφίας και δεν άσκησε έφεση. Το 2000 ο κακοποιός (υπόδικος για τη συμπλοκή με αστυνομικούς) είχε αποδράσει από το Νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς», όπου είχε μεταφερθεί για εξετάσεις. Είχε σκοτώσει δύο αστυνομικούς που τον συνόδευαν και τραυμάτισε έναν τρίτο. Διαβάστε και- π.Γερασίμ Ίσκου-Πέθανε μαζί με τον δήμιό του την παραμονή των Χριστουγέννων

Τρεις ιστορίες με τον Αββά Αντώνιο και ένα σχόλιο

«Είπε ο Αββάς Αντώνιος: Έρχεται καιρός οπού οι άνθρωποι θα παραλογίζονται. Και αν δουν κάποιον να μην παραλογίζεται, θα ξεσηκωθούν εναντίον του λέγοντας: ‘’Συ είσαι παράλογος’’. Κι αυτό θα συμβεί γιατί δεν θα είναι όμοιός τους».

***

Είπε ο Αββάς Αντώνιος: «Εγώ δεν φοβάμαι πια τον Θεό, αλλά τον αγαπώ. Γιατί, καθώς λέγει η Γραφή, ‘ ‘ η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον’’».

***

Πήγαν κάποιοι αδελφοί στον Αββά Αντώνιο και του λέγουν: ‘’ Πες μας κάτι, πώς να σωθούμε’’ . Τους αποκρίνεται ο γέρων: ‘’ Ακούσατε τη Γραφή; Σας αρκεί αυτή’’ . Εκείνοι του λέγουν: ‘’ Και από σένα κάτι θέλουμε να ακούσουμε, πάτερ’’ . Τους λέγει τότε ο γέρων: ‘’ Το Ευαγγέλιο λέγει: Εάν κάποιος σε ραπίσει στη δεξιά σιαγόνα, στρέψε προς αυτόν και την άλλη’’ . Του λέγουν: ‘’ Δεν μπορούμε να το κάμουμε αυτό’’ . Τους αποκρίνεται ο γέρων: ‘’ Αν δεν μπορείτε να στρέψετε και την άλλη, τουλάχιστο ας υπομείνετε το ράπισμα στην μια’’ . Του λέγουν:''Ούτε αυτό μπορούμε''.Λέγει ο γέρων: ''Αν και αυτό δεν το μπορείτε, μην ανταποδώσετε το χτύπημα’’ . Και του είπαν: ‘’ Ούτε αυτό το μπορούμε’’ . Τότε λέγει ο γέροντας στον μαθητή του: ‘’ Κάμε τους λίγη κουρκούτη, γιατί είναι ανήμποροι’’ . Και τους λέγει: ‘’ Αν αυτό δεν το μπορείτε και εκείνο δεν το θέλετε, τι να σας κάμω; Προσευχή χρειάζεται’’». 

***

 Όταν γιορτάζουμε αγίους όπως ο ασκητής της ερήμου Μέγας Αντώνιος μας πιάνει μελαγχολία. Όχι γιατί συνειδητοποιούμε ότι ούτε καν μπορούμε να υποψιαστούμε τα μέτρα της αγιότητας και της αφιέρωσης στο Θεό που ο ασκητικός αγώνας τους έχουν οδηγήσει, αλλά γιατί διαπιστώνουμε πόσο γυμνοί για την έγνοια της πνευματικής προόδου είμαστε. 
 Από την μία ο κόσμος κατηγορεί όσους θέλουν να μένουν πιστοί χριστιανοί ότι παραλογίζονται, ότι είναι εκτός της λογικής της εποχής τους και ζητούν την ομοίωση όχι με το Θεό, αλλά με το πνεύμα της εποχής και τους ιδίους, δηλαδή την αποδοχή και βίωση του φρονήματος της σαρκός.
 Από την άλλη, η πίστη στο Θεό είναι συνδεδεμένη μόνο με το φόβο, για την αποφυγή της αιώνιας τιμωρίας, για την αποφυγή της τιμωρίας στον παρόντα κόσμο ή για την απώλεια της συναλλαγής με το Θεό, του δούναι και λαβείν. 
Τέλος, οι λόγοι του Ευαγγελίου ή μένουν άγνωστοι ή θεωρούνται αδύνατον να εφαρμοστούν. Θέλουν κόπο και, κυρίως, χαρά για να ξεκινήσει κανείς και να κρατήσει την ομορφιά τους και έχουμε ξεχάσει οι πολλοί τι σημαίνει κοπιάζω πνευματικά, αλλά και αντλώ δύναμη από τη σχέση μου με το Χριστό για να χαίρομαι τον πνευματικό μου κόπο και να αντέχω. 
Είναι οι άλλοι που μας πιέζουν να αρνιόμαστε τον πνευματικό δρόμο. Είναι ο εαυτός μας που έχει μάθει να πιστεύει λανθασμένα σε έναν Θεό που δεν είναι δικαστής,ούτε τραπεζίτης.Είναι ο ίδιος ο αγώνας τον οποίο καλούμαστε να καταβάλουμε και έχουμε ήδη κουραστεί από το άγχος της επιβίωσης,από την ευχαρίστηση να ασκούμε τα δικαιώματά μας που δεν θέλουμε να περιορίσουμε αλλά και από την έλλειψη χαράς να είμαστε οικείοι του Θεού,Τον Οποίο Τον αφήνουμε ψηλά και λησμονούμε ότι έγινε άνθρωπος και βρίσκεται παρών ανάμεσά μας για να μας αναπαύσει από τον κόπο και το φορτίο που η πνευματική πρόοδος, αλλά και οι μέριμνες της ζωής μας προσθέτουν.
Ο Άγιος μας διδάσκει τη χαρά του να πιστεύουμε, να κοπιάζουμε, να αγαπούμε, να μη λογαριάζουμε τη γνώμη όσων θεωρούν τρέλα το να είσαι χριστιανός σήμερα. Ας χαρούμε την μνήμη του και ας τον παρακαλούμε από αυτή τη χαρά του να έχουμε λίγη κι εμείς. Άλλωστε, το είπε και ο ίδιος: χρειάζεται προσευχή. Για να αντέχουμε στα ποικίλα του βίου. «Ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστί». 

themistoklismourtzanos.

Ο στυλίτης γεωργιανός μοναχός π.Μάξιμ

Ένας μοναχός της ορθόδοξης εκκλησιάς της Γεωργίας έγινε αναχωρητής στην κορυφή ενός μεγάλου και υψηλού βράχου σαν στήλη στην περιοχή Imereti περιφέρεια κεντρικής Γεωργίας.
Στη παγανιστική εποχή ο πανύψηλος πυλώνας Katskhi , που βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα από την πόλη των ορυχείων Chiatura, θεωρήθηκε ότι εκπροσωπεί μια τοπική θεότητα της γονιμότητας.Με την άφιξη του χριστιανισμού στη Γεωργία τον 4ο αιώνα, άρχισε να αντιπροσωπεύει τον αναχωρητισμό και την μόνωση.

Μια εκκλησία χτίστηκε αρχικά στην κορυφή του βράχου μεταξύ του 6ου και 8ου αιώνα - κανείς δεν ξέρει ακριβώς πώς ή γιατί.

Οι Στυλίτες, παλαιοί χριστιανοί ασκητές με προσευχές και νηστείες ασκήτευαν στην κορυφή των πυλώνων, έως ότου κάποια στιγμή στον 15ο αιώνα, όταν η Γεωργία χτυπήθηκε από εσωτερική αναταραχή και εισβολές από την οθωμανική Τουρκία.

Ο Πατέρας Maxim, 55 χρονών σήμερα από την ιδία περιοχή λέει ότι ονειρεύονταν να ζήσει στην κορυφή του πυλώνα, όπως οι Στυλίτες, από τότε που ήταν νέος.

«Όταν οι φίλοι μου και εγώ ερχόμασταν εδώ πάντα ζήλευα τους μοναχούς που ζούσαν εδώ καθώς κοίταγα τον βράχο- πυλώνα. Το 1993, ο Πατέρας Maxim πήρε μοναστικούς όρκους, και δύο χρόνια αργότερα αποφάσισε να μετακινηθεί στο Katskhi.

Μετά πέρασε ένα χειμώνα σε μια σπηλιά κάτω από μια στήλη βράχο, έλαβε χρήματα από ένα "φίλο από την Τιφλίδα" να οικοδομήσει μια νέα εκκλησία στην κορυφή του βράχου. Το Πατριαρχείου Γεωργίας, ή περιφερειακή διοίκησης, φέρεται ότι χορήγησε στο Πατέρα Maxim άδεια για τη δημιουργία της τοποθεσίας.

Μέσα στη συνεχιζόμενη θρησκευτική αναγέννηση στη Γεωργία, η αποστολή του πατέρα για το χτίσιμο της εκκλησιάς βρήκε πολλούς υποστηρικτές. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι έρχονται τώρα να Katskhi να δωρίσουν χρήματα ή υλικά του κτιρίου για την κατασκευή της εκκλησίας - μια γενναιοδωρία που καθιστά το συνολικό κόστος του έργου δύσκολο να εκτιμηθεί, ισχυρίζεται ο ίδιος ο μοναχός.. Πολλοι ντόπιοι χωρικοί, επίσης, εθελοντικά δούλεψαν .

Μια σκάλα σιδερένια φτάνει στην κορυφή.Οικοδόμοι κάνουν χρήση σχοινιών για την άρση βαρέων οικοδομικών υλικών από το έδαφος.
Ακολουθώντας το παράδειγμα της πρώτου Στυλίτη, Συμεών, ο Πατήρ Μαξίμ δεν επιτρέπει τις γυναίκες στην περιοχή – Υπάρχει το άβατο για τις γυναίκες.

Ο Πατέρας Maxim ελπίζει να εξασφαλίσει μια ευλογία από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Γεωργίας Ηλία Β που θα του επιτρέψει σαν μοναχός να ζήσει στην κορυφή του Katskhi παράλληλα με την νεόκτιστη εκκλησία του.

"Μου είπαν ότι μου επιτρέπουν να έρθω εδώ, αλλά όχι για να ζήσω εκεί», εξιστόρησε, γελώντας. "Μου είπαν ότι είσαι πολύ νέος . Τώρα θα μου πουν ίσως είμαι πολύ γέρος. "
Αλλά εάν η ευλογία έρθει ο , Πατέρας Maxim ξέρει τι θα κάνει – θα σκαρφαλώνει στο βράχο Katskhi, θα τραβήξτε τη σκάλα μετά και θα ζήσει στον πυλώνα στύλο χωριστά από το κόσμο μια για πάντα by Temo Bardzimashvili EURASIA NET/apantaortodoxias