- Τον καιρό της προσευχής πρέπει να διατηρεί κανείς μόνο την αίσθηση της μεγάλης αναξιότητας του, και αν τυχόν η καρδιά θερμανθεί και έρθουν τα δάκρυα, και τότε δεν πρέπει να υψηλοφρονούμε. Έρχονται και φεύγουν, εμείς όμως να μην τα επιδιώκουμε. Αλλά και όταν εξαφανίζονται να μη στεναχωριέσαι. Αλλιώς δε μπορεί να γίνει.
- Η προσευχή είναι το πιο δύσκολο πνευματικό άθλημα και μέχρι της τελευταίας αναπνοής συνοδεύεται από έναν ισχυρό και κοπιαστικό πόλεμο. Κατά καιρούς όμως ο ελεήμων Κύριος δίνει στον προσευχόμενο και κάποια παρηγοριά για να μην εξασθενίσει η προσευχή του.
- Κανόνισε μόνος σου τον καθημερινό σου κανόνα ανάλογα με το χρόνο που διαθέτεις. Αυτό δεν είναι αυταρχία. Μόνο σου συνιστώ να μην αναλάβεις πάρα πολλές προσευχές για να μη γίνεις δούλος του κανόνος σου και αναγκάζεσαι να βιάζεσαι.
- Επαναλαμβάνεις την ευχή εκατό φορές πρωί και βράδυ. Είναι αρκετό για σένα. Μόνο προσπάθησε να τη λες με προσοχή. Να μην ταράζεσαι αν αισθάνεσαι την καρδιά σου ξερή. Και τότε βίαζε τον εαυτό σου στην προσευχή.
- Στην εργασία σου και όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στους άλλους προσπάθησε νοερώς να στέκεσαι μπροστά στο Θεό. Διατήρησε δηλαδή τη μνήμη του Θεού, την αίσθηση ότι ο Θεός είναι παρών.
- Την αδιάλειπτη νοερά και καρδιακή προσευχή που επιδιώκεις, δεν τολμούμε να τη ζητήσουμε από τον Κύριο. Είναι κατάσταση πολύ ολίγων, μόλις βρίσκεις έναν στους χίλιους, λέγει ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος.
- Μην επιδιώκεις την καρδιακή θερμότητα -έρχεται απροσδόκητα χωρίς τη δική μας προσπάθεια. Στην προσευχή σε μας ανήκει ο κόπος, ενώ η επιτυχία εξαρτάται από τη χάρη του Θεού. Τίποτε περισσότερο να μην επιδιώκεις και μη δώσεις τόπο στον υπερβολικό ενθουσιασμό.
- Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχουν άλματα, είναι μια σταδιακή εξέλιξη που θέλει πολλή υπομονή.
- Μην τρέμεις και αθυμείς έτσι, όταν τυχαίνει να πέσεις από καμμιά αρετή. Σήκω, ορθώσου και συνέχιζε την πορεία σου. Γνώριζε ότι η παραμονή μας στην αρετή δεν εξαρτάται από μας αλλά είναι έργο της Θείας Χάριτος. Να είσαι ταπεινός και να μην έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου μέχρι ότου βρεθείς στον τάφο.
- Τους άλλους να μην τους κατακρίνεις για τίποτε. Οποιος κατακρίνει τον άλλον, θα πέσει στην ίδια αμαρτία. Έτσι πάντα συμβαίνει.
- Kόπος για την απόκτηση της κάθε αρετής ανήκει σε μας, ενώ η πρόοδος εξαρτάται από τη Θεία Χάρη. Τη Χάρη Του ο Θεός δίνει όχι αναλόγως με τους κόπους, αλλά με την ταπείνωση του ανθρώπου: όσο πιο πολύ ταπεινώνεται κανείς, τόσο πιο πολύ και η Χάρη τον πλησιάζει.
- Προσπάθησε να είσαι φρόνιμος ως ο όφις και ακέραιος ως η περιστερά.
- Πρέπει να θυμόμαστε, μάλιστα να το πάρουμε καλά απόφαση πως αν όχι σήμερα, πάντως αύριο θα πεθάνουμε και εκεί θα είναι η αιώνια ζωή, ο χρόνος σταματά... Κύριε ελέησον!
- Ο Κύριος να σου δίνει σύνεση.
- Ο άγιος Αντώνιος γράφει: «Aν συζητάς πνευματικά θέματα με άνθρωπο μη πνευματικό, αυτά που του λες του φαίνονται γελοία».
- Ταπεινώσου, παιδί μου, ο εχθρός είναι πολύ πονηρός και εμείς πολύ ασθενείς.
- Ο Θεός ένας είναι, ενώ οι δρόμοι που οδηγούν προς Αυτόν είναι διάφοροι. Αυτό το βλέπουμε και στους Αγίους Πατέρες: άλλοι ασκούσαν εσωτερική νοερά προσευχή και καρποφορούσαν πνευματικά, άλλοι διάβαζαν ψαλτήρι, κανόνες, τροπάρια και ομοίως καρποφορούσαν πνευματικά.
- Παρατηρώ, επίσης, όπως γράφουν και οι άγιοι Πατέρες, πώς ελαττώματα χαρακτήρος παραμένουν ακόμη και σε αγίους, για να τους φυλάγουν σε κατάσταση ταπεινώσεως.
- Χαρά μεγάλη είναι να βρίσκεται κανείς μαζί με τον Σωτήρα Χριστό στο όρος Θαβώρ, αλλά και όταν πρέπει να ανεβείς στο Γολγοθά και τότε υπόμεινε.
- Εμείς πρέπει με όλες μας τις δυνάμεις να επιδιώκουμε το καλό, αν και η παραμονή μας σε αυτό δεν εξαρτάται από μας αλλά από τον Κύριο.
- Ο Κύριος μας φυλάει όχι ανάλογα με τους κόπους, αλλά με την ταπείνωση μας. «Όπου συνέβη η πτώσις, εκεί κατεσκήνωσε προηγουμένως η υπερηφάνεια», λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.
- Ο Κύριος, όμως, στη φιλανθρωπία του μας έδωσε για βοήθεια τη μετάνοια, επειδή η διεφθαρμένη φύση μας τόσο εύκολα κλίνει προς το κακό.
- Μόνο πρόσεχε, όταν προσεύχεσαι να μη μιλάς στον αέρα, μόνο και μόνο για να συμπληρώσεις τον κανόνα σου. Προσπάθησε να προσεύχεσαι με προσοχή.
- Δεν θα ήταν προτιμότερο να κόψεις λίγο από τον κανόνα σου παρά να τον συμπληρώνεις χωρίς να είσαι συγκεντρωμένος και να γίνεις δούλος του; Αυτό δεν είναι δική μου γνώμη αλλά του αγίου Ισαάκ του Σύρου. Η ίδια σκέψη συναντάται και στον «αόρατο πόλεμο».
- Να μην ταράζεσαι έστω κι αν σου λείπει η κατάνυξη στη προσευχή. Και το ότι εκβιάζεις τον εαυτό σου στην προσευχή είναι καλό και σωτήριο.
- Να μη φαντάζεσαι το Θεό τόσο αυστηρό. Είναι πολύ ελεήμων και γνωρίζει την ανθρώπινη ασθένεια μας.
- «Είναι παράλογος όποιος πέφτει σε απόγνωση ακούγοντας τα υπερφυσικά κατορθώματα των Αγίων. Αυτά αντιθέτως τον εκπαιδεύουν άριστα σε ένα από τα δύο: Ή τον παρακινούν με την οσιακή ανδρεία τους στη μίμηση ή στη μεγάλη αυτοκατάκριση και αναγνώριση της αδυναμίας του με την τρεις φορές οσιακή ταπείνωση» λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.
- Προσπάθησε να έχεις μνήμη θανάτου και παρακάλεσε το Θεό να σου τη διδάξει.
- Για την απόκτηση της εσωτερικής ειρήνης μόνο μια οδός υπάρχει: η επίμονη προσευχή. Υπόμεινε και μη χάνεις το θάρρος σου.
- Το πιο ωφέλιμο είναι να βλέπεις όλους τους άλλους καλούς και τον εαυτό σου χειρότερο από όλους. Αν αρχίσεις να παρακολουθείς τον εαυτό σου, τότε ασφαλώς θα κατανοήσεις πως όντως είσαι χειρότερος από όλους.
- Ο Θεός ένας είναι, ενώ οι δρόμοι που οδηγούν προς Αυτόν είναι διάφοροι. Καθένας ας βαδίζει το δικό του το μονοπάτι.
- Στον άνθρωπο που παρακολουθεί τον εαυτό του, όλοι οι άλλοι φαίνονται καλοί, επειδή τα μάτια που κοιτούν με ευθύτητα βλέπουν όλους ευθείς, ενώ τα μάτια που κοιτούν λοξά, βλέπουν όλους στραβούς.
- Τώρα λοιπόν κατάλαβες και μόνος σου, ότι τις επισκέψεις και πολυλογίες ακολουθεί ανία. Για αυτό και να τις αποφεύγεις χωρίς δισταγμό, όσο το δυνατόν. Ίσως μερικοί θα είναι λίγο δυσαρεστημένοι μαζί σου, αλλά δεν πειράζει.
- Μην ταράζεσαι, αν δεν μπορείς πάντοτε να συμπληρώνεις όλο τον κανόνα σου. Μη γίνεσαι δούλος του κανόνος, κράτα τον κανόνα του τελώνου: «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ». Έχε πάντοτε τη μνήμη του Θεού, αυτή αντικαθιστά όλους τους κανόνες.
- Στην εξομολόγηση δεν πρέπει να επιθυμείς να δακρύζεις. Απλώς πες ό,τι βαρύνει τη συνείδηση σου και τίποτε περισσότερο.
- Πρέπει να θυμόμαστε διαρκώς, πως αυτή η πρόσκαιρη ζωή μας περνά πολύ γρήγορα και είναι προετοιμασία για την αιώνια ζωή.
- Όταν αρχίζεις να ανακατεύεις την καρδιά σου, θα βρεις εκεί ένα φίδι με εκατό κεφάλια. Αλλά να μη φοβηθείς και δειλιάσεις: με τη βοήθεια του Θεού θα συντρίψεις τα κεφάλια του.
- Προσέχοντας τη ζωή σου θα βλέπεις τον εαυτό σου πολύ πονηρό και θα καταλάβεις πως δεν είσαι τίποτε, ενώ τους άλλους θα τους βλέπεις όλους καλούς, δε θα τους κατακρίνεις ούτε θα δίνεις πια καθόλου προσοχή στα ξένα ελαττώματα. Στην καρδιά σου θα αισθάνεσαι γαλήνη και ειρήνη. Κατά καιρούς θα έρθουν και τα παρηγορητικά δάκρυα.
- Το αυτεξούσιο μας, δοσμένο σε μας από Σε, μπορεί μόνο να επιδιώκει την αρετή, ενώ η απόκτησή της και η παραμονή μας σ' αυτή ήδη εξαρτάται από τη βοήθειά Σου.
- Ένα ζητώ από Σε Κύριε: «οις επίστασαι κρίμασι, σώσον ημας τους αμαρτωλούς», δηλαδή με τους τρόπους που Συ γνωρίζεις, σώσε μας τους αμαρτωλούς.
- Το κάπνισμα ασφαλώς δεν είναι καλό, αλλά εγώ δείχνω πιο μεγάλη αυστηρότητα στα ψυχικά πάθη, ενώ τα σωματικά πάθη μερικές φορές μας οδηγούν σε βαθειά ταπείνωση. Το χειρότερο απ' όλα είναι η υπερηφάνεια.
- Προσπάθησε, παιδί μου, να αποκτήσεις ταπείνωση και να μην έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
- Ο δικός σας πνευματικός κύκλος είναι πολύ ωφέλιμος. Επειδή εκεί αλλάζετε σκέψεις. Δεν πειράζει αν μερικές φορές διαφωνείτε, και οι μεγάλοι ασκητές είχαν διαφωνίες μεταξύ τους. Ο Θεός ένας είναι, ενώ οι δρόμοι που οδηγούν προς Αυτόν πολλοί. Ο ομόψυχος συνομιλητής είναι πολύτιμος και ωφέλιμος.
- Ο άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ έλεγε: «Αν θέλεις να χάσεις την ψυχική σου ειρήνη, συζήτησε με κάποιον που έχει διαφορετική νοοτροπία».
- Γνώριζε όμως, πως όπου και να πας, μαζί σου θα κουβαλάς και το εσωτερικό σου χάος, και ότι και εκεί ανθρώπους θα συναντήσεις, όχι αγγέλους. «Η βασιλεία του Θεού εντός ημων εστίν», όχι έξω από μας.
- Αν φροντίζουμε περί του «ενός που εστί χρεία», τότε και όλα τα υπόλοιπα θα μας δοθούν όπως ο ίδιος ο Κύριος το υποσχέθηκε.
- Πόσο σύντομη είναι η επίγεια ζωή μας μπροστά στην αιωνιότητα, σαν κόκκος άμμου στη θάλασσα! Όμως πολύ λίγο σκεφτόμαστε την αιωνιότητα, πολύ λίγο προετοιμαζόμαστε γι' αυτήν. Πολύ μας τραβάει η γη και ξεχνούμε να σκεφτούμε το μόνο που έχουμε ανάγκη. Κύριε, δός μου μνήμη θανάτου!
- Αν και ο εγωισμός μας πληγώνεται όταν ακούμε συκοφαντίες, πρέπει να τις σηκώνουμε με υπομονή, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού. Χωρίς τη θεία βοήθεια δεν μπορούμε αφ' εαυτού μας να κατορθώσουμε τίποτε το καλό.
- Όσο το καραβάκι της ψυχής μας πλέει στη θάλασσα της ζωής, θα συναντά αλλαγές του καιρού, γιατί πότε βρέχει, πότε φυσά, πότε σηκώνεται μια καταιγίδα που παρά λίγο να κομματιαστεί στα βράχια. Αλλιώς δεν μπορεί να είναι εδώ στην κοιλάδα του κλαυθμώνος και μόνο στην άλλη ζωή θα σταματήσουν οι αλλαγές.
- Εμείς πουθενά δεν έχουμε εντολή να απαιτούμε από τους άλλους αγάπη και δικαιοσύνη, αλλά είμαστε οι ίδιοι υποχρεωμένοι να τηρούμε την εντολή της αγάπης και να είμαστε δίκαιοι.
- Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει: «Εν τη ώρα του θανάτου ο άνθρωπος γνωρίζει ότι πραγματικώς ο κόσμος είναι πλάνος και απατεών».
- Καλό είναι να κοπιάζει κανείς όταν είναι υγιής.
- Μη διαφέρεις και πάρα πολύ από τους άλλους. Πηγαίνεις να επισκεφτείς τους γνωστούς σου στις γιορτές τους; Πήγαινε, αλλά και εκεί να είσαι συγκεντρωμένος και να αισθάνεσαι την παρουσία του Θεού.
- Μην παραξενεύεσαι, αν τυχαίνει μερικοί να σε κοιτούν περίεργα όταν μιλάς: οι ιδέες τους δε συμφωνούν με τις δικές σου. Μίλα με σύνεση, έχοντας υπ' όψη την ιδιοσυγκρασία τους.
- Είναι κακό που δεν μπορείς να σιωπάς. Ο άγιος Αρσένιος ο Μέγας, πάντοτε μετανοούσε για τα πολλά του λόγια, ποτέ όμως για τη σιωπή του.
- Η ευχή του Ιησού και η μνήμη του Θεού, δηλαδή ότι ο Θεός είναι παρών και τα βλέπει όλα, είναι ταυτόσημα, προσευχή και τα δυο.
- Μην επιδιώκεις υψηλά πράγματα, όπως κατάνυξη και δάκρυα, έρχονται απροσδόκητα, όποτε ο ελεήμων Θεός τα δώσει.
- Η μνήμη των περασμένων πραγμάτων πρέπει να αντικαθίσταται με άλλες σκέψεις, οπότε τα παλαιά σιγά - σιγά φεύγουν και μαζί μ' αυτά και η μελαγχολία.
- Η ζωή χωρίς προσευχή είναι γεμάτη από θλίψεις, ενώ με την προσευχή -μάλιστα όταν αυτή γίνεται συνήθεια- η καρδιά αγάλλεται και ειρηνεύει.
- Τα πάθη δεν ακολουθούν καμιά σειρά, το πάθος που ξεπροβάλλει αυτό και πολέμα. Γνώριζε όμως πως με τις δικές μας δυνάμεις δεν μπορούμε να νικήσουμε τα πάθη. Εδώ προ πάντων χρειάζεται να επικαλούμαστε τον Κύριο σε βοήθεια.
- Η κατάκριση είναι μεγάλο κακό. Οι κατακρίνοντες αρπάζουν από το Θεό το δικαίωμα της κρίσης, γι' αυτό ο Κύριος τους αφήνει να πέσουν στις ίδιες αμαρτίες. Η αιτία της κατάκρισης είναι η έλλειψη προσεκτικής παρατήρησης της δικής μας ζωής. Κοίταξε λίγο καλύτερα στη δική σου καρδιά, πόση σαπίλα βρίσκεται εκεί μέσα!
- Είναι μεγάλο λάθος και αδυναμία να φροντίζει κανείς υπερβολικά πως να μακρύνει τη ζωή του. Η ζωή και ο θάνατος βρίσκονται στο χέρι του Θεού.
- Το δικό μας καθήκον είναι να κοπιάζουμε στην αρετή, ενώ η επιτυχία ήδη εξαρτάται από τη θεία χάρη. Τη χάρη του όμως ο Θεός τη δίνει μόνο στους ταπεινούς. Ταπεινός πάλι δεν γίνεται κανείς χωρίς ταπεινωτικά γεγονότα.
- Γράφεις πως οι διάφορες απασχολήσεις σκορπίζουν την προσευχή σου. Όταν εργάζεσαι κράτα τη μνήμη του Θεού και αυτή ισοδυναμεί με την προσευχή. Καλό είναι και αυτό, ότι επιθυμείς πνευματική ζωή και προσευχή. Αυτή είναι ήδη μισή σωτηρία. Παρά πέρα θα σε βοηθήσει ο Θεός.
- Σύμφωνα με τους πνευματικούς νόμους όσο πιο πολύ πλησιάζει ο άνθρωπος στο Θεό, τόσο πιο ανάξιος και αμαρτωλός αισθάνεται. Ο Θεός να μας φυλάξει από το να βλέπουμε τον εαυτό μας δίκαιο.
- Μην έχεις υπερβολικό ζήλο, μην επιδιώκεις υψηλά πράγματα πριν τον καιρό τους. Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει τόπος για άλματα, πρέπει να προχωρούμε υπομονετικά βήμα - βήμα.
- Ότι δε θέλεις να σου κάνουν, ούτε και συ να το κάνεις στους άλλους-αυτός είναι ο χρυσός κανόνας.
- Καλό είναι που αγωνίζεσαι στην προσευχή, είναι πολυτιμότερη απ' όλα τ' άλλα, αλλά και λιγότερο απ' όλα αρέσει στον εχθρό. Γι' αυτό και πολλά εμπόδια δημιουργεί για την προσευχή. Δε χρειάζεται όμως να τον φοβόμαστε. Ο Κύριος δίνει προσευχή στον προσευχόμενο. Κοπίαζε, προσεύχου.
- Πρέπει σε όλα να υπακούμε στην Εκκλησία και ό,τι μας διατάσσει να το εκπληρώνουμε με ακρίβεια. Αν όμως, άνθρωποι ασθενείς καθώς είμαστε, κάτι δεν το τηρούμε, πρέπει να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας και να μετανοήσουμε.
- Αν τυχαίνει κάποτε να μιλάς άσχημα τι να κάνουμε, μην αθυμείς. Δεν είμαστε άγγελοι, και ο άνθρωπος έχει την τάση να θυμώνει. Προσπάθησε όμως να βαστάζεις τις αδυναμίες των άλλων, όποτε και ο Κύριος θα βαστάζει τις δικές σου.
- Η πνευματική ζωή είναι πολύπλοκη και απαιτεί βαθιά ταπείνωση και πολλή υπομονή. Μόνο θεωρητικά δεν μπορείς να την καταλάβεις, χρειάζεται πείρα για να γίνει αντιληπτή, δηλαδή αγώνα για να ζει κανείς σύμφωνα με τις οδηγίες των αγίων Πατέρων.
- Καλό είναι που σε στιγμές λύπης απευθύνεσαι στο Θεό ζητώντας βοήθεια. Επειδή η ψυχή μας είναι χτισμένη κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, μόνο στο Θεό βρίσκει βοήθεια και παρηγοριά σε στενάχωρες στιγμές.
- Γνώριζε πως δεν είναι δυνατό να περνάμε τη ζωή μας χωρίς θλίψεις. Ο Κύριος είπε: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε». Αν δεν υπήρχε θλίψη, δε θα υπήρχε ούτε σωτηρία, λένε οι άγιοι πατέρες.
- Η ανάγνωση της Αγίας Γραφής είναι πιο αναγκαία από τους κανόνες των ακολουθιών.
- Δεν είσαι μόνο εσύ, που περνάς στιγμές μελαγχολίας, όλος ο κόσμος υποφέρει από αυτές, τόσο που μερικές φορές σου έρχεται να φωνάξεις δυνατά.
- Η συζυγική ζωή να μη σε ταράζει, είναι ευλογημένη από το Θεό. Προσπαθήστε όμως να βαστάζετε ο ένας τα βάρη του άλλου και έτσι να εκπληρώνετε το νόμο του Χριστού.
- Ο κόσμος ασφαλώς απαιτεί τα δικά του: δουλειές, μέριμνες, φροντίδες, και δεν μπορεί να γίνει και αλλιώς. Αν συγχρόνως έχεις και τη μνήμη του Θεού, αυτό σου φθάνει. Αν έχεις χρόνο, καλό θα ήταν να διαβάζεις λίγο από το Ευαγγέλιο και τις Επιστολές και να συλλογίζεσαι αυτήν τη γεμάτη θλίψεις πρόσκαιρη ζωή μας, το θάνατο καθώς και την αιώνια ζωή. Κύριε ελέησον! Μόνο η σκέψη της τρομάζει- ζωή χωρίς τέλος!
- Ο άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός γράφει: «Όταν ο νους αρχίζει να βλέπει τα σφάλματά του σαν την άμμο της θαλάσσης, αυτή είναι η αρχή τού φωτισμού και τεκμήριο της υγείας του».
- Μερικές φορές είναι καλό να μνημονεύει κανείς τις παλιές αμαρτίες του, επειδή απ' αυτό γεννιέται η ταπείνωση. Αν όμως η ενθύμηση των περασμένων αμαρτιών προκαλεί απελπισία, είναι πλέον φανερό πώς ο εχθρός προσπαθεί μ' αυτόν τον τρόπο να ταράξει την ψυχή.
- Ποθείς την ησυχία για να ασχολείσαι με την ανάγνωση. Πρέπει όμως να ζεις ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής και να προσαρμοσθείς όπως είναι τώρα.
- Όσο για την πέρα του τάφου ζωή δεν ανήκει σε μας να κρίνουμε γι' αυτήν. Τα κρίματα του Θεού είναι ανεξιχνίαστα για μας τους αμαρτωλούς.
- Οι άγιοι Πατέρες ευσπλαχνιζόταν τους αμαρτωλούς και έλεγαν: «Αν δεις άλλους να αμαρτάνουν, σκέπαζέ τους με το μανδύα σου, φεύγα και μην τους κατακρίνεις».
- Να θυμάσαι τα δικά σου νιάτα και πόσο δύσκολο ήταν τότε να συγκρατηθείς από τέτοιου είδους φυσικές αμαρτίες. Τώρα που είσαι ηλικιωμένος ξέχασες τα περασμένα σου χρόνια και κατακρίνεις με αυστηρότητα τους νέους.
- Αυτοονομάζεσαι πονηρός και άχρηστος, και ασφαλώς τέτοιος θα είσαι, αλλά πρόσεχε τι αισθάνεσαι αν κάποιος άλλος σε χαρακτηρίσει έτσι.
- Πράγματι, ο θάνατος είναι κάτι το φοβερό. «Η δειλία του θανάτου είναι φυσικό ιδίωμα του ανθρώπου», γράφει και ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ενώ η απελπισία και μελαγχολία ήδη έρχονται από τον εχθρό.
- Τι να κάνουμε, πρέπει να υποταχθούμε στο θέλημα του Θεού, εφόσον καμμιά αρρώστια δε μας συμβαίνει χωρίς το θέλημα Του.
- Όσο για την προσευχή μην απελπίζεσαι, αλλά κι όταν και οι σκέψεις σου σκορπίζουν, πάλι βίαζε τον εαυτό σου σ' αυτήν.
- Μην αρχίζεις να συζητάς μαζί του θρησκευτικά θέματα, αλλά αν ο ίδιος τα αναφέρει, απάντησε ό.τι γνωρίζεις, πρώτα όμως κάνε μέσα σου προσευχή. Δίδαξε τον, όχι με τα λόγια αλλά με την ενάρετη ζωή. Μην τον βιάζεις να έρθει μαζί σου στην εκκλησία, εκτός αν ο ίδιος το θέλει.
- Κάνε προσευχή γι' αυτόν με απλότητα, σαν μικρό παιδί: «Σώσε Κύριε, και ελέησε τον άνδρα μου, φύλαξε τον και φώτισε τον». Όλα τα υπόλοιπα άφησέ τα στο έλεος του Θεού και ειρήνευε.
- Μη μιλάς μ' αυτήν περί θρησκείας, αλλιώς θα χάσεις την εσωτερική σου ειρήνη.
- Κάνε προσευχή για τον άνδρα σου, αλλά μην τον ενοχλείς ούτε να του μιλάς να γίνει ορθόδοξος. Ίσως με τις συμβουλές σου τον προσβάλλεις και τελικά τον απομακρύνεις πιο πολύ από την Ορθοδοξία. Προσεύχου και άφησε τα πάντα στο θέλημα του Θεού.
- Πίστευε πως υπάρχει ο Θεός και η μέλλουσα αιώνια και ατελείωτη ζωή και πως η ψυχή του ανθρώπου είναι αθάνατη.
- Προσπάθησε να πιστεύεις σε όλα όσα λέει η Αγία Γραφή.
- Και η πιο φλογερή αγάπη, χωρίς θρησκεία είναι αβέβαιη.
- Ο άγιος Βαρσανούφιος έλεγε στους μαθητές του: «Μη νομίσετε δε, ότι καν άγιοι ήσαν, όλα τα βάθη του Θεού γνησίως ηδυνήθησαν καταλαβείν».
- Η Αγία Γραφή αναφέρει πως θα υπάρχει αιώνια ζωή και αιώνια κόλαση και έτσι πρέπει σταθερά να πιστεύουμε και να μην αρχίζουμε με το περιορισμένο μυαλουδάκι μας και με την ακάθαρτη από τα πάθη καρδιά μας να ερευνούμε τα λεπτά θεολογικά θέματα.
- Όποτε ο εχθρός εγείρει στο νου μας σκέψεις κομπασμού, τότε είναι η ώρα να θυμηθούμε τις παλιές μας αμαρτίες και να ταπεινωθούμε.
- Κανένας νους δεν μπορεί να εξηγήσει, γιατί ο Κύριος στέλνει διάφορες δοκιμασίες, για μερικούς πολύ βαριές, για άλλους ελαφρότερες. Για την αντιμετώπισή τους υπάρχει μόνο ένα μέσο: υπομονή και προσευχή.
- Μετά από μια καλή κατάσταση πάλι ήλθε η σύγχυση και η μελαγχολία. Αλλιώς δεν μπορεί να γίνει εδώ στην κοιλάδα του κλαυθμώνος. Ούτε οι αγαπημένοι του Θεού άγιοι ήταν ελεύθεροι από τέτοιες αλλαγές.
- Μην επιθυμείς τη ζωή της πνευματικής θεωρίας, αλλά προσπάθησε να ζεις τον πρακτικό βίο, για τον οποίο σού έχω μιλήσει. Δηλαδή προσπάθησε να εκπληρώνεις τις ευαγγελικές εντολές, επειδή η κρίση θα γίνει σύμφωνα μ' αυτές. Μη φαντάζεσαι το Θεό σαν αυστηρό τιμωρητή. Είναι πολύ ελεήμων.
- Εδώ στη γη όσο και δύσκολη να είναι η ζωή με βαριές θλίψεις ή αρρώστιες, όλα τουλάχιστον θα τελειώσουν όταν έλθει ο θάνατος.
- Πόση παρηγοριά δίνει η ανάγνωση του Ευαγγελίου!
- Εσύ όλο κατακρίνεις τον εαυτό σου και τον θεωρείς άχρηστο και χειρότερο από όλους, αλλά αυτά είναι μόνο λόγια, γιατί στην πραγματικότητα δεν αισθάνεσαι τον εαυτό σου κακό.
- Μην αναλάβεις μεγάλα αγωνίσματα, μην κατακρίνεις κανένα για τίποτε και μη προσέχεις τις αδυναμίες των άλλων, αλλά κοίταξε τις δικές σου, οι οποίες ασφαλώς, όπως θα ανακαλύψεις, είναι πολλές.
- Συ ζεις στον κόσμο, προσπάθησε λοιπόν να εκπληρώνεις ευσυνείδητα το έργο που σε τοποθέτησε η θεία πρόνοια. Μη κατακρίνεις κανένα για τίποτε και ό,τι δεν θέλεις να σου κάνουν, μην το κάνεις και συ στους άλλους. Δε θέλεις οι άλλοι να σου λένε δυσάρεστα πράγματα ή να σε μαλώνουν ή να σε πειράζουν ή να σε κακομεταχειρίζονται ή να σε συκοφαντούν; Μη λοιπόν και συ κάνεις κάτι τέτοιο σε κανέναν. Αυτή είναι η τάξη της δικής σου ζωής.
- Συ όλη μέρα είσαι απασχολημένη με δουλειές και φροντίδες. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να συγκεντρώνεσαι σε προσευχή; Αν βρεις καμιά ελεύθερη στιγμούλα, διάβαζε κάτι από το Ευαγγέλιο και τις Επιστολές των αποστόλων.
- Η προσευχή και η μνήμη του Θεού είναι το ίδιο. Μπορείς να βαδίζεις ή να κάνεις κάτι και συγχρόνως να σκέφτεσαι το Θεό -προσευχή είναι και αυτό. Προσπάθησε να μην κατακρίνεις κανέναν και να μην έχεις έχθρα με κανέναν. Αλλιώς η προσευχή σου θα πάει χαμένη.
- Προπάντων πρέπει να φοβόμαστε τη διαβολική υπερηφάνεια, την κενοδοξία, την εχθρότητα και την κατάκριση, ενώ οι αδυναμίες ταπεινώνουν τη φαρισαϊκή ψευδοευσέβειά μας.
- Τα κρίματα του Κυρίου είναι άγνωστα για μας τους αμαρτωλούς και κανένας νους δεν μπορεί να καταλάβει γιατί ο Κύριος δίνει στον καθένα το σταυρό που δίνει.
- Αν αρχίζεις να προσέχεις τον εαυτό σου, οπωσδήποτε θα βρεις αμαρτίες που σου αφαιρούν το δικαίωμα να κατακρίνεις τους άλλους.
- Είναι γνώρισμα του ανθρώπου το να πέσει, αλλά του σατανά το να μη μετανοεί.
- Να λοιπόν, που ούτε οι άγιοι μπορούσαν πάντοτε να παρηγορήσουν και να ωφελήσουν.
- Στον καιρό των δοκιμασιών περίμενε την ειρήνη και στον καιρό της ειρήνης ετοιμάζου για δοκιμασίες.
- Σε τούτη την πρόσκαιρη ζωή οι ειρηνικές καταστάσεις εναλλάσσονται με τις θλιβερές. Ούτε οι άγιοι του Θεού ήταν απαλλαγμένοι από αυτές τις μεταβολές. Αλλά συ θέλεις τώρα να βρεις κάποιο νέο μονοπάτι για να αποφεύγεις τις θλιβερές εμπειρίες, αυτό όμως δε γίνεται.
- Δεν υπάρχει αμαρτία που να υπερβαίνει την ευσπλαχνία του Θεού.
- Βλέπεις λοιπόν πόσο μεγάλη αμαρτία είναι η έχθρα. Μη μου ξαναγράψεις πριν να συμφιλιωθείς με τη θεία σου.
- Για να προοδεύεις στην προσευχή, προσπάθησε κατά το δυνατόν να εκπληρώνεις τις επόμενες τρεις προϋποθέσεις: να έχεις τη συνείδησή σου καθαρή εν σχέσει με το Θεό, με τους ανθρώπους και με τα πράγματα. Εν σχέσει με το Θεό με το να τηρείς τις θείες εντολές, εν σχέσει με τους ανθρώπους με το να μη κατακρίνεις τους άλλους και να μην έχεις έχθρα με κανέναν, εν σχέσει με τα πράγματα να τα χρησιμοποιείς χωρίς να είσαι δεμένη μ' αυτά.
- Στην προσευχή να έχεις πρότυπο τη χήρα του Ευαγγελίου.
- Μην απορείς όταν βλέπεις πώς τα πάθη ακόμη κατοικούν σε σένα, μας θυμίζουν ότι είμαστε άνθρωποι και μας οδηγούν στην ταπείνωση.
- Αγωνίζου για το «έν ου έστι χρεία» (Λουκ.Ί 42) και όλα τα άλλα θα σου δοθούν.
- Η βασιλεία των ουρανών βιάζεται και οι βιασταί αρπάζουν αυτήν. Ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας είπε στον μαθητή του: «Ούτε ο Θεός μπορεί να σε βοηθήσει ούτε εγώ, αν συ ο ίδιος δεν αγωνίζεσαι. Η πνευματική ζωή είναι σαν το δένδρο: ο σωματικός κόπος είναι τα φύλλα, ενώ η εσωτερική εργασία είναι οι καρποί».
- Ο Θεός δεν εμφανίζεται στους κόπους, αλλά στην απλότητα και στην ταπεινοσύνη.
- Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής είπε: «Μην αφιερώνεις όλη σου την επιμέλεια στο σώμα. Όρισέ του την άσκηση που μπορεί να κάνει και στρέψε όλο το νου σου προς το εσωτερικό σου».
- Όντως η πνευματική ζωή είναι επιστήμη τών επιστημών και απαιτεί πνευματική διάκριση, την οποία γεννά η ταπείνωση.
- Οι καρποί της υπακοής είναι γλυκείς αλλά χρειάζεται μεγάλος κόπος. Οι άγιοι Πατέρες παρομοίαζαν την υπακοή με το μαρτύριο.
- Ναι, πάνω στη γη δεν υπάρχει τίποτε το τέλειο και σταθερό. Γνωρίζουμε περιπτώσεις, που οι αγωνιστές έβλεπαν τη δόξα των αγίων, αλλά ύστερα έπεσαν, ζούσαν μια άσωτη ζωή και ο κόσμος τους χλεύαζε.
- Δεν πρέπει λοιπόν να έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας πριν βρεθούμε στον τάφο.
- Στην πνευματική ζωή η κυριότερη άσκηση είναι η προσευχή, που απαιτεί προσοχή και νήψη.
- Η ψυχή πλασμένη κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, είναι αδύνατο να βρει ειρήνη και παρηγοριά πουθενά αλλού παρά στο Θεό, και αν αφήσουμε τον εαυτό μας στο θέλημα του Θεού, τότε και οι θλίψεις δε θα μας στεναχωρούν παρά ελαφρά.
- Ο Κύριος λέγει :«Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε» και «ό,τι δε θέλετε να σας κάνουν, ούτε και σεις να το κάνετε στους άλλους». Εμείς όμως είμαστε σαν κουφοί, δεν ακούμε τα λόγια του Κυρίου, αλλά παραβαίνουμε χωρίς δισταγμό τις θείες εντολές.
- Θυμήσου, πως για κάθε αργό λόγο θα δώσουμε λογαριασμό στο Θεό στη φοβερά κρίση.
- Πώς θα ήταν δυνατόν να ζητήσουμε από το Θεό συγχώρεση για τις αμαρτίες μας, αν οι ίδιοι δε συγχωρούμε;
- Είναι ασφαλώς εύκολο να δίνει κανείς συμβουλές και προτροπές, αλλά η τήρησή τους είναι πολύ δύσκολη και εμείς ασθενείς. Οι δικές μας δυνάμεις δεν επαρκούν- πρέπει να ζητούμε από το Θεό να μας βοηθεί η θεία του ευσπλαγχνία. Γι' αυτό οι άγιοι Πατέρες προτιμούσαν την αδιάλειπτη ευχή του Ιησού. Για σάς όμως, που ζείτε στον κόσμο, είναι πολύ δύσκολο να κρατάτε την αδιάλειπτη προσευχή.
- Μην κατακρίνεις ποτέ τους ιερείς. Αν αμαρτάνουν, αυτοί θα δώσουν λόγο στο Θεό την ημέρα της κρίσεως. Μάλλον προσεύχου υπέρ αυτών και ζήτα νοερώς τις αγίες τους ευχές.
- Πώς να μην πιστεύω στο Θεό, εφόσον όπου και να κοιτάξω βλέπω και κατανοώ τη σοφία και την αγαθοσύνη Του! Πώς τα πάντα είναι πλασμένα με τόση σοφία και πόση αρμονία βασιλεύει σε όλη την υδρόγειο σφαίρα!
- Αγαπώ τη φύση. Πηγαίνω στο δάσος και θαυμάζω το κάθε δέντρο και το κάθε θαμνάκι και σε όλα βλέπω τον παντοδύναμο Κτίστη.
- Αγαπώ τις φεγγαρόλουστες χειμωνιάτικες νύχτες. Παντού βασιλεύει τελεία ησυχία.
- Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέγει: «Μην τρομάξεις όταν πέφτεις κάθε μέρα, και μην εγκαταλείπεις τον αγώνα. Αντιθέτως να ίστασαι ανδρείως». Αναφέρω τα λόγια του αγίου Πατρός για να μην απελπιζόμαστε, αν τυχαίνει να σκοντάφτουμε σε κάποια αρετή.
- Καημένος ο άνθρωπος: στα νιάτα τον βασανίζουν τα πάθη, στα γεράματα οι αρρώστιες.
- Και όμως φοβάμαι να πεθάνω -είναι ένα γεγονός άνευ προηγουμένου. Το φόβο του θανάτου τον αισθάνονται όλοι, λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.
- Τις ανθρώπινες αδυναμίες μας τις γνωρίζουμε και μετανοούμε γι' αυτές, και ο εύσπλαχνος Κύριος θα μας αξιώσει να ιδωθούμε στην αιώνια βασίλεια.
- Όταν ο διάβολος σού φέρνει λογισμούς, διώξε τον με το μαχαίρι της προσευχής. Έχει μεγάλη αυθάδεια και ταλαιπωρεί πολύ εκείνους που επιθυμούν να ζουν πνευματική ζωή.
- Πώς εσείς οι άθεοι βλέποντας όλη τούτη τη θαυμαστή κτίση μπορείτε να μην αναγνωρίζετε τον Θεό και Δημιουργό;
- Αλλά η αληθινή ταπείνωση, να, πού πρέπει να φθάσει: να αισθάνεται ο άνθρωπος μέσα στην καρδιά του ότι όντως είναι χειρότερος από όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη, ακόμη και από τα κτήνη.
- Ο Θεός θεραπεύει δια μέσου των γιατρών. Ο Κύριος δημιούργησε και τους γιατρούς, λέγει η Αγία Γραφή.
- Όταν στην προσευχή σου καταφεύγεις στον Κύριο, στη Θεοτόκο ή σε κάποιον άγιο, όλοι αυτοί οι κάτοικοι του ουρανού σε ακούν, αυτό μην το αμφισβητείς.
- Αν ο ομιλητής λέει μόνο θεωρητικά ό,τι έχει μάθει, τότε αισθάνεται κανείς, πως τα λόγια του είναι καρπός της διάνοιάς του και μόνο.
- Οι άγιοι Πατέρες συμβουλεύουν να διαβάζουμε καθημερινά το ιερό Ευαγγέλιο. Αν βιάζεσαι πολύ, διάβαζε έστω και μια παράγραφο. Μην το κάνεις όμως μόνο και μόνο για την ανάγκη του διαβάσματος, αλλά πρώτα προσευχήσου νοερώς στον Κύριο να σου ανοίξει τα μάτια της διανοίας για να καταλάβεις τη δύναμη της καλής αγγελίας του Χριστού. Διάβαζε προσεκτικά, όπως συλλαβίζοντας. Εκ πείρας θα μάθεις όπως η αιμορροούσα, πόση πνευματική δύναμη δίνει μια τέτοια ανάγνωση.
- Ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος γνώριζε πολύ καλά και είχε πάντοτε στο νου του, πόσο βαριά αμαρτία είναι η κατάκριση και πόσο μεγάλη αρετή είναι το να μην κατακρίνει κανείς.
- Μη στεναχωριέσαι και λυπάσαι τόσο πολύ, γιατί έτυχε να υψώσεις τη φωνή σου στη Ν., είναι ανθρώπινο. Και από την άλλη μεριά η πτώση αυτή μάς οδηγεί στην ταπείνωση και την αυτογνωσία. Βλέπεις πόσο ασθενείς είμαστε;
- Είναι πολύ δύσκολο να κατοικεί κανείς με άλλον και να διατηρεί ομόνοια όταν τα φρονήματα και οι χαρακτήρες διαφέρουν. Αλλά για να υπάρχει ειρήνη πρέπει να γίνει προσπάθεια και από τις δυο πλευρές.
- Ο όσιος Μωυσής είπε: «Η δύναμη εκείνου, που επιθυμεί την αρετή, βρίσκεται στο ότι δε μικροψυχεί όταν τύχει να πέσει, αλλά ξανασυνεχίζει την πορεία του». Το να μην πέφτει κανείς είναι ιδίωμα που ανήκει μόνο στους αγγέλους.
- Πολλοί λένε: «δε φοβάμαι το θάνατο, είμαι έτοιμος να πεθάνω και τούτη τη στιγμή!», Αυτές είναι φλυαρίες. Όταν αισθάνεται κανείς το θάνατο να πλησιάζει, τότε ξυπνά και ο φόβος.
- Ό, τι κάνεις με κενοδοξία, καταντάει στην αδοξία.
- Γνώριζε πως το μυαλουδάκι μας είναι πολύ περιορισμένο και η καρδιά μας συσκοτισμένη από τα πάθη. Επομένως, δεν μπορούμε να καταλάβουμε το θείο σκοπό που έχουν τα λόγια της Αγίας Γραφής.
- Πώς λοιπόν θα μπορούσε ο άνθρωπος να καταλάβει τα κρίματα τού Θεού; Γιατί δηλαδή ο ένας είναι τυφλός εκ γενετής, άλλος κουτσός, άλλος διανοητικά ανάπηρος -πολλά είναι, πάρα πολλά, που δεν μπορούμε να καταλάβουμε.
- Να πώς σε συμβουλεύω να διαβάζεις την Αγία Γραφή: προσευχήσου πρώτα στο Θεό να ανοίξει το νου σου για την κατανόηση της Γραφής. Ό,τι κατάλαβες, προσπάθησε να το εφαρμόζεις, ό,τι δεν κατάλαβες άφησέ το. Δεν πρέπει να διαβάζουμε την Αγία Γραφή για να αποκτήσουμε γνώσεις αλλά για να σωθεί η ψυχή μας. Η έρευνα των ακατάληπτων ανήκει στην υπερηφάνεια.
- Πρέπει επί τέλους να καταλάβεις πως δεν είσαι καλόγρια και ζεις στον κόσμο. Πώς λοιπόν θα ήταν δυνατόν να ζεις χωρίς φροντίδες; Ακόμη και οι άγιοι Πατέρες δε ζούσαν χωρίς φροντίδες και η δική τους προσευχή κατά καιρούς διακοπτόταν και μερικές φορές αισθάνονταν τον εαυτό τους πολύ αδύναμο.
- Καλύτερα η ελέγχουσα συνείδηση παρά αρετή με κενοδοξία.
- Ο ταπεινός δεν περιεργάζεται ακατάληπτα πράγματα, ενώ ο υπερήφανος θέλει να ερευνά τα βάθη των κριμάτων του Θεού. Ο ταπεινός δεν υπερηφανεύεται με τα φυσικά του προτερήματα και αποφεύγει τον ανθρώπινο έπαινο. Ο ταπεινός φεύγει μακριά από την ανθρώπινη δόξα.
- Το χαρακτηριστικό τής ταπείνωσης είναι να βλέπει κανείς στον εαυτό του αμαρτίες, ενώ στους άλλους προτερήματα. Ο υπερήφανος βλέπει στον εαυτό του μόνο το καλό, ενώ στους άλλους μόνο το κακό.
- Εκείνος που πιστεύει στα όνειρα είναι εντελώς άσοφος και άπειρος, ενώ αυτός που δε πιστεύει τίποτε συνετός και σοφός. Γιατί τα όνειρα δεν είναι παρά αντίτυπα ανεξέλεγκτων λογισμών ή εμπαιγμοί δαιμόνων.
- Τα όνειρα επλάνησαν πολλούς. Ο σοφός γέροντας Θεοστήρικτος, ο συγγραφεύς του Παρακλητικού κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο, άρχισε να πιστεύει στα όνειρα και έπεσε σε πλάνη.
- Πώς θα ήταν δυνατόν να ενωθούμε με το Χριστό, αν μισούμε, περιφρονούμε ή κατακρίνουμε κάποιον;
- Το άκουσες εσύ που πας να κοινωνήσεις; Πρώτα συμφιλιώσου με εκείνους που σε έχουνε λυπήσει.
- Πάλι υποφέρεις. Τι να κάνουμε; Τίποτε δε συμβαίνει χωρίς το θέλημα του Θεού. Εφόσον ο Θεός φροντίζει και για τα πουλιά, είναι ποτέ δυνατόν να ξεχάσει εσένα; Την προσευχή να μην την αφήνεις, θα σε βοηθά.
- Σε τέτοιες δύσκολες στιγμές βοηθά το να κάνεις έναν περίπατο στο δάσος και να δεις πώς οι σκίουροι πηδούν από κλαδί σε κλαδί και τα πουλάκια δοξολογούν τον Κύριο. Μόνο ο ταλαίπωρος άνθρωπος στεναχωρείται και λυπάται. Ακόμη, ωφέλιμο θα ήταν να συζητά κανείς με κάποιον. Τα πραγματικά φάρμακα όμως είναι η υπομονή, η προσευχή και ο χρόνος.
- Οι άνθρωποι αποφεύγουν τη μέθη, την πορνεία, το κλέψιμο και άλλα παρόμοια πάθη (απ' αυτά οι περισσότεροι φυλάγονται), ενώ αδιαφορούν για τα πολύ χειρότερα ψυχικά πάθη όπως φθόνος, μνησικακία, περιφρόνηση, δολιότητα και φιλαργυρία που είναι η ρίζα των κακών. Για ορισμένους τούτο ασφαλώς θα είναι ακατανόητο και δυσκολοχώνευτο. Αυτά σάς τα έγραψα όχι για να σας δικαιολογήσω αλλά για να τα γνωρίζετε και έτσι να μπορείτε να καταλαβαίνετε την πνευματική ζωή από μια ευρύτερη άποψη.
- Το σπουδαιότερο πάντως είναι να διατηρεί κανείς την ειρήνη -γι' αυτό να μην ανακατεύεσαι σε ξένες υποθέσεις και να αποφεύγεις τις ανόητες φλυαρίες, την ανάγνωση εφημερίδων και την αναζήτηση των νέων (ειδήσεων).
- Είμαι 83 ετών ήδη και ευχαριστώ το Θεό για τις δύο παρηγοριές που έχω: γέρα μάτια για να διαβάζω ελεύθερα και δεύτερον που μπορώ να υπηρετούμαι μόνος -για τις αρρώστιες σιωπώ.
- Είναι έργο της θείας Χάριτος να κανονίσει, σε ποιόν, πότε και τι ειδών δώρα θα δώσει, σύμφωνα με τη Πρόνοια του Θεού.
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2015
Από τις επιστολές τού γέροντα Ιωάννη, Πνευματικού τής Ιεράς Μονής Βάλαμο Φινλανδίας
ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΑΡΓΑ
Το κάπνισμα δολοφονεί αργά…
Η ουσία είναι μια: Το κάπνισμα σκοτώνει. Δολοφονεί αργά, αλλά
δολοφονεί. Με το κάπνισμα εμφανίζεται καρκίνος, ή απλά σταματάει η
καρδιά. Ακόμη όμως και ο καπνιστής που θα τη “γλυτώσει”, θα
αντιμετωπίσει σίγουρα άλλου είδους προβλήματα στον οργανισμό του. Θα
“φουσκώνει”, δεν θα μπορεί να ανέβει τις σκάλες, θα έχει δύσπνοιες, θα
εμφανίσει σεξουαλικά προβλήματα και πολλά άλλα. Σήμερα θα διαβάσετε 13
ανατριχιαστικά πράγματα για το τσιγάρο που δεν ξέρετε.
1. Το τσιγάρο είναι γεμάτο δηλητήρια, τα οποία μπαίνουν μέσα στον
οργανισμό όταν το καπνίζουμε. Τα τσιγάρα περιέχουν αρσενικό,
φορμαλδεΰδη, μόλυβδο, υδροκυάνιο, οξείδιο του αζώτου, μονοξείδιο του
άνθρακα, αμμωνία και 43 γνωστά καρκινογόνα στοιχεία.
2. Τα τσιγάρα περιέχουν περισσότερα από 4.000 συστατικά. Αυτά με την
καύση παράγουν
τουλάχιστον 200 χημικές ενώσεις, πολλές από τις οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με βλάβες στους πνεύμονες.
τουλάχιστον 200 χημικές ενώσεις, πολλές από τις οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με βλάβες στους πνεύμονες.
3. Το τσιγάρο καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα και μας κάνει
ευάλωτους, στις ασθένειες. Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός καπνιστή πρέπει
να εργάζεται σκληρότερα από εκείνο των μη καπνιστών, σε καθημερινή
βάση. Επακόλουθο είναι επίσης ότι το αίμα των καπνιστών, περιέχει
λιγότερα αντιοξειδωτικά στοιχεία.
4. Το τσιγάρο κόβει χρόνια ζωής. Κάθε τσιγάρο που καπνίζουμε μας
στερεί 5 λεπτά από τη ζωή μας. Οι επιστήμονες έχουν μετρήσει τον μέσο
όρο τσιγάρων και διαπίστωσαν ότι συνολικά ο καπνιστής θα πεθάνει 14
χρόνια νωρίτερα.
5. Από τη στιγμή που θα ανάψουμε ένα τσιγάρο, μέσα σε 10
δευτερόλεπτα, ποσότητα νικοτίνης έχει φτάσει μέσω του αίματος, στον
εγκέφαλο μας. Η νικοτίνη επίσης φθάνει και στο μητρικό γάλα, άρα και
στον αγνό και καθάριο οργανισμό του βρέφους. Αυτό για όσες μανούλες
καπνίζουν και θηλάζουν.
6. Και αφού μιλάμε για νικοτίνη, διαβάστε και τα εξής σοκαριστικά: Η
νικοτίνη είναι μία από τις πιο εθιστικές ουσίες. Η επήρεια της περνά
μετά από 20 λεπτά με την προυπόθεση ότι δεν θα ξανακαπνίσουμε. Όταν ο
οργανισμός εθιστεί χρειάζεται νικοτίνη και για αυτό δεν κόβουμε εύκολα
το κάπνισμα.
7. Νομίζετε ότι όταν κόψετε το κάπνισμα, τότε θα παχύνετε. Ξέρετε
γιατί; Η έλλειψη νικοτίνης είναι αυτή, που προκαλεί τη λαιμαργία για
λιπαρά φαγητά και γλυκά, γεγονός που αιτιολογεί, εν μέρει, την αύξηση
του βάρους, όταν κάποιος σταματά το κάπνισμα.
8. Το τσιγάρο χαλαρώνει; Απατάστε. Στον κάθε οργανισμό λειτουργεί
διαφορετικά. Άλλους τους χαλαρώνει, άλλους όμως τους “ενεργοποιεί”. Στην
πραγματικότητα, η μόνη “χαλάρωση” που προσφέρει το κάπνισμα αφορά στον
εγκέφαλο, ο οποίος ικανοποιεί την πείνα του για νικοτίνη.
9. “Ένα τσιγαράκι μετά το φαγητό, είναι η μεγαλύτερη απόλαυση” λένε
πολλοί καπνιστές που σπεύδουν να ανάψουν τσιγάρο μόλις τελειώσουν το
φαγητό του. Ισχύει όμως; Όχι φυσικά. Στην πραγματικότητα, αυτό που
συμβαίνει είναι, ότι ο οργανισμός διακόπτει τη διαδικασία της πέψης,
προκειμένου να ασχοληθεί με την προστασία των κυττάρων του αίματος και
την έξαψη των τοξινών στον εγκέφαλο, που προκαλεί ο καπνός.
10. Πιστεύετε ότι το τσιγάρο σας αφήνει μια ευχάριστη γεύση;
Ξανασκεφτείτε το. Η ουρία, μια χημική ένωση που βρίσκεται στα ούρα,
χρησιμοποιείται για να προσθέσει «γεύση» στα τσιγάρα.
11. Και ορισμένα οικονομικά στοιχεία, έτσι για να ξέρουμε τι μας
γίνετε: Το τσιγάρο είναι το πιο εμπορεύσιμο προϊόν στον πλανήτη, με
παγκόσμιο κέρδος που αγγίζει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια.
12. Οι Αμερικανοί καπνοπαραγωγοί σήμερα βγάζουν μεγαλύτερο κέρδος από τις πωλήσεις σε ξένες χώρες παρά στις ΗΠΑ.
13. Στις ΗΠΑ, οι γυναίκες καπνίζουν σχεδόν όσο οι άνδρες. Το 22% που
καπνίζει είναι γυναίκες ενώ το 35%, είναι άνδρες. Στον υπόλοιπο κόσμο τα
ποσοστά έχουν ως εξής: Στην Ευρώπη καπνίζει το 46% των ανδρών και το
26% των γυναικών. Στην Αφρική καπνίζει το 29% των ανδρών και μόλις το 4%
των γυναικών, στην Νοτιοανατολική Ασία, το 44% των ανδρών και το 4% των
γυναικών, ενώ στον Δυτικό Ειρηνικό καπνίζει το 60% των ανδρών και μόλις
το 8% των γυναικών.
Σύγχρονοι άγιοι και γέροντες μιλούν για το κάπνισμα
1)Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης
Το
1919, ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, πέρασε από τη Ρωσία, όπου και
επισκέφθηκε διάφορες μονές. Σ’ ένα από τα ταξίδια του με τραίνο, καθόταν
απέναντι από ένα έμπορο. Αυτός άνοιξε μπροστά του μια ταμπακιέρα και
του προσέφερε τσιγάρο «φιλικά», ίσως ειρωνικά, αφού ο άθεος κομμουνισμός
είχε ήδη επικρατήσει, μα πάνω απ’ όλα δοκιμαστικά για το φρόνημα του
ασκητού.
Ο άγιος Σιλουανός ευχαρίστησε το συνεπιβάτη του και αρνήθηκε την προσφορά.
Τότε
ο έμπορος ρώτησε αν ο λόγος της άρνησης ήταν η θεώρηση του καπνίσματος
ως «αμαρτία». Πρόσθεσε δε, ότι κατ’ αυτόν το κάπνισμα βοηθάει στην
πολυάσχολη ζωή, αφού είναι αναγκαίο να σταματάει κανείς την ένταση στην
εργασία και να αναπαύεται για λίγα λεπτά. Επίσης ανέφερε ότι διευκολύνει
την επαγγελματική ή τη φιλική συνομιλία και γενικά τη ροή της ζωής.
Συνέχισε δε, να προσθέτει και άλλα πλεονεκτήματα του καπνίσματος για να
πείσει τον ασκητή.
Ο
άγιος άκουγε αμίλητος και κάποια στιγμή είπε στο συνεπιβάτη του· «Κύριε
πριν καπνίσετε προσευχηθείτε κάθε φορά λέγοντας το ‘Πάτερ ημών’».
Ο έμπορος απάντησε ότι αυτό φαινόταν σ’ αυτόν ανάρμοστο.
Ο άγιος Σιλουανός τότε είπε· «Κάθε έργο προ του οποίου δεν αρμόζει η ατάραχος προσευχή καλύτερα να μη γίνεται».
Από το βιβλίο του Κων/νου Μαμμά, ιατρού χειρούργου, «Κάπνισμα; Οι επιπτώσεις του στην υγεία και οι τρόποι διακοπής του», Αθήνα 2009, σελ. 93
2)Αγιος Ιωάννης της Κροστάνδης
«Ο
άνθρωπος έχει διαστρέψει την ηδονή των αισθήσεων.Για την όσφρηση και
την γεύση ανακάλυψε έναν βρωμερό και πικρό καπνό που τον τραβάει σχεδόν
συνεχώς στο στήθος του.Έτσι χαλάει τον αέρα εντός και εκτός της
κατοικίας του και διαποτίζεται ο ίδιος από αυτήν την βρώμα.Ο καπνός που
καταπίνουν κάνει κακό όχι μόνο στην υγεία αλλά και στην λεπτότητα της
συναίσθησης της καρδιάς,κοινωνόντας σ'αυτήν τον σαρκικό χαρακτήρα,την
χοντράδα της και την υποδούλωση των αισθήσεων
3)Άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα
Ένας
μανιώδης καπνιστής από την Αγια Πετρούπολη, ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς
Μαγιόρωφ, άρχισε κάποτε να αισθάνεται τις επιζήμιες συνέπειες του
καπνίσματος στην υγεία του.Οι πολλές συμβουλές και παραινέσεις των φίλων του αποδείχθηκαν μάταιες. Τελικά το έτος 1888 ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς κατέφυγε στην βοήθεια του στάρετς Αμβροσίου και με επιστολή του ζήτησε να του υποδείξει τον τρόπο που θα καταπολεμήσει το πάθος του.
Σε
γράμμα του με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1888 ο όσιος Αμβρόσιος απάντησε
στον Αλέξιο Μαγιόρωφ τα εξής: «Γράφεις ότι δεν μπορείς να κόψης το
κάπνισμα! Αυτό που είναι αδύνατο για τον άνθρωπο, είναι δυνατό με τη
βοήθεια του Θεού. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποφασίσεις με
σταθερότητα να απαλλαγής απ' αυτό, αφού αναγνωρίζεις την ζημία που
προξενεί στην ψυχή και στο σώμα σου. Διότι ο καπνός εξασθενίζει την
ψυχή, αυξάνει και δυναμώνει τα πάθη, σκοτίζει το νου και καταστρέφει
σιγά-σιγά τη σωματική υγειά με έναν αργό θάνατο. Ταυτόχρονα οι
πνευματικές ασθένειες της οξυθυμίας και μελαγχολίας εμφανίζονται στην
ψυχή σαν συνέπεια του καπνίσματος. Σε συμβουλεύω να χρησιμοποίησης
πνευματική θεραπεία για την καταπολέμηση του πάθους σου. Να κάνης
λεπτομερή εξομολόγηση όλων των αμαρτιών που διέπραξες από την ηλικία των
επτά χρόνων έως σήμερα και να μεταλάβεις τα Άχραντα Μυστήρια. Κάθε μέρα
να διαβάζεις όρθιος ένα ή περισσότερα κεφάλαια του Ευαγγελίου. Μόλις
αρχίζει να εμφανίζεται η αποθάρρυνση και η απελπισία, να διαβάζεις και
πάλι μέχρι να περάσει. Αν ξαναεμφανισθεί, άρχισε πάλι την μελέτη του
Ευαγγελίου. Ή, αν θέλεις, πήγαινε σε κάποιον απομονωμένο χώρο και κάνε
τριάντα τρεις εδαφιαίες μετάνοιες σε ανάμνηση της επίγειας ζωής του
Κυρίου και προς τιμή της Αγίας Τριάδος».
Μόλις έλαβε το γράμμα ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς το διάβασε και «άναψε ένα τσιγάρο», όπως εξηγεί ο ίδιος σε ιδιόγραφο σημείωμά του.
«Άρχισα να το καπνίζω, αλλά ένιωσα ξαφνικά ένα φοβερό πονοκέφαλο και μια απέχθεια προς το καπνό του τσιγάρου. Εκείνο το βράδυ δεν κάπνισα. Την επόμενη ημέρα τέσσερις φορές άρχισα να καπνίζω μηχανικά και από συνήθεια. Δεν μπορούσα όμως να καταπιώ τον καπνό, γιατί με έπιανε δυνατός πονοκέφαλος. Έτσι έκοψα το κάπνισμα με ευκολία.
Τα δυο προηγούμενα χρόνια δεν είχα μπορέσει να απαλλαγώ από το κάπνισμα, όσο κι αν είχα πιέσει τον εαυτό μου. Παρ` όλο που η υγεία μου επιδεινώθηκε σοβαρά, συνέχισα να καπνίζω γύρω στα 75 τσιγάρα την ημέρα. Όταν λοιπόν άρχισα να αισθάνομαι άρρωστος και ανίκανος να ξεριζώσω το πάθος μου, ακολούθησα τις συμβουλές των φίλων μου και κατέφυγα στο στάρετς Αμβρόσιο. Με ειλικρινή μετάνοια του ζήτησα να προσευχηθεί για μένα. Αργότερα, όταν πήγα να τον ευχαριστήσω, ο πατήρ Αμβρόσιος άγγιξε με το ραβδί του το κεφάλι μου που πονούσε και από εκείνη τη στιγμή δεν αισθάνομαι πια κανενός είδους πονοκέφαλο.
«Άρχισα να το καπνίζω, αλλά ένιωσα ξαφνικά ένα φοβερό πονοκέφαλο και μια απέχθεια προς το καπνό του τσιγάρου. Εκείνο το βράδυ δεν κάπνισα. Την επόμενη ημέρα τέσσερις φορές άρχισα να καπνίζω μηχανικά και από συνήθεια. Δεν μπορούσα όμως να καταπιώ τον καπνό, γιατί με έπιανε δυνατός πονοκέφαλος. Έτσι έκοψα το κάπνισμα με ευκολία.
Τα δυο προηγούμενα χρόνια δεν είχα μπορέσει να απαλλαγώ από το κάπνισμα, όσο κι αν είχα πιέσει τον εαυτό μου. Παρ` όλο που η υγεία μου επιδεινώθηκε σοβαρά, συνέχισα να καπνίζω γύρω στα 75 τσιγάρα την ημέρα. Όταν λοιπόν άρχισα να αισθάνομαι άρρωστος και ανίκανος να ξεριζώσω το πάθος μου, ακολούθησα τις συμβουλές των φίλων μου και κατέφυγα στο στάρετς Αμβρόσιο. Με ειλικρινή μετάνοια του ζήτησα να προσευχηθεί για μένα. Αργότερα, όταν πήγα να τον ευχαριστήσω, ο πατήρ Αμβρόσιος άγγιξε με το ραβδί του το κεφάλι μου που πονούσε και από εκείνη τη στιγμή δεν αισθάνομαι πια κανενός είδους πονοκέφαλο.
(Αγιορείτικη Μαρτυρία. Τριμηνιαία έκδοση Ιεράς Μόνης Ξηροποτάμου, Τεύχος 6)
Α)Γέροντας Ιλαρίωνας Αργκάτου
-Γέροντα το κάπνισμα είναι πάθος,είναι αμαρτία;
-Όταν
καπνίσεις μία φορά είναι αμαρτία,εαν το κάνεις συνέχεια γίνεται
πάθος.Γιατί;Επειδή είναι κάτι που δεν ταιριάζει στην ανθρώπινη φύση.Δεν
είναι όπως το φαγητό.Είναι κάτι επιπλέον και δεν μπορείς να είσαι και με
τον Θεό και με το κάπνισμα.Έρχονται πιστοί να εξομολογηθούν και μου λένε ότι νηστεύουν και ότι προσεύχονται.''Ναι, τους λέω, αλλά όλα αυτά τα γεμίζετε με καπνό''.Πρέπει να είσαι ελευθερος από οτιδήποτε και εαν είσαι ελευθερος από οτιδήποτε είσαι ελευθερος και από το κάπνισμα. ...Πολλοί άγιοι,στους οποίους φανερώθηκε η κόλαση,αισθάνθηκαν εκεί μία μυρωδιά πολύ άσχημη.Σε άλλους αγίους ο ψυχοκτόνος έχθρός τους έφερε πειρασμούς υπό την μορφή πολύ άσχημων μυρωδιών,τόσο άσχημων που δεν μπορούσαν να σταθούν στον τόπο που βρισκόνταν.Όταν όμως εμφανίστηκαν σε αυτούς άγγελοι φωτός αυτοί δεν έβγαζαν από την μύτη τους φωτιές και καπνούς. Κρίμα για τα παιδιά που πρέπει να αναπνέουν τον γεμάτο καπνό αέρα από τα τσιγάρα των γονιών τους.Αυτά μένουν στο σπίτι με δαίμονες και όχι με γονείς,αφού μόνο οι δαίμονες βγάζουν από την μύτη και από το στόμα καπνό.Αυτό το περιγράφει καλύτερα ο Άγ.Αντώνιος όταν διηγείται πως του εμφανίστηκε ο διάβολος.''Έλεγε, πως πολλές φορές φαίνονται όπως φανέρωσε ο Κύριος τον διάβολο εις τον Ιώβ, λέγοντας του: «Λάμπουν τα μάτια του ως είδος εωσφόρου — σαν ήλιος χαραυγής. Από το στόμα του πηδούν λαμπάδες αναμμένες κι' εκσφενδονίζονται φωτιάς κομμάτια, απ' τα ρουθούνια του βγαίνει καπνός, όπως από καμίνι που σιγοκαίγεται με -πυρακτωμένα κάρβουνα. Είναι η ψυχή του θράκα αναμμένη και φλόγα βγαίνει απ' το στόμα του»
Έτσι
και εσείς, δίπλα στους δαίμονες, θα δώσετε λόγο για την άσχημη μυρωδιά
με την οποία γεμίσατε τους συνανθρώπους σας και τα προβλήματα υγείας που
τους προκαλέσατε.
Καπνιστή.Όταν
έρχεται ο διάβολος και σου λέει ''πάρε ένα τσιγάρο ακόμη''να σκεφτείς
πόσο ωραία είναι η ζωή και πόσο κακό κάνει το τσιγάρο και να σκεφτείς
ότι μπορεί μετά από μία ώρα η ψυχή σου να βρεθεί μπροστά στον Χριστό και
να σου ζητήσει τον λόγο γι'άυτήν την αμαρτία.Σταμάτα το τσιγάρο και
προσευχήσου,προσευχήσου ξανά και ξανά.
Και
εσείς που δεν καπνίζεις,μην αμαρτάνεις ούτε εσύ.Μην κατακρίνεις και μην
κατηγορείς όταν βλέπεις έναν δούλο του τσιγάρου,ούτε με την σκέψη
σου.Εαν είναι φίλος ή συγγενής σου πλησίασε τον και συμβούλευσέ τον.Μην
επιμένεις και μην γίνεσαι ενοχλητικός για να μην σε μισήσει ο
καπνιστής.Ξέρεις πως θα τον βοηθήσεις καλύτερα;Προσευχήσου γι αυτόν
συνεχώς.
Ο γέροντας Θεόφιλος Παραιάν έλεγε ότι δεν αφήνει τους καπνιστές να κοινωνήσουν και ούτε δεν τους διαβάζει την συγχωρητική ευχή.(Καθηγ.Λαουρέντσιου Ντουμίτρου)
Τελικά αυτή και άλλοι πολλοί το έκοψαν.Δεν είναι απαραίτητα αυτό το πρώτο βήμα.Το πρώτο βήμα είναι να πλησιάσεις τον Θεό.Να επιθυμείς να είσαι κοντά Του.Εαν ξέρεις ότι ο Θεός σε αγαπάει και με το τσιγάρο στο στόμα,τότε ίσως κάποια στιγμή να σου έρθει μία ιερή ντροπή,όχι μία ανθρώπινη ντροπή και να το παρατήσεις με αηδία,με αηδία ιερή και σωτήρια.
-Γνώρισα έναν Μολδαβό ο οποίος συχνά ταξιδεύει στην Ρωσία.Μου έλεγε ότι εκεί γνώρισε έναν Ρώσο γιατρό ο οποίος έχει 24 παιδιά με μία μόνο γυναίκα και υιοθέτησε και άλλα 4.Πηγαίνει συχνά στην Λαύρα του Αγίου Σεργίου του Ράντονεζ.Εκεί έχει ένα κελί δικό του.Όταν μπαίνει στο κελί μένει μέσα για 4 ημέρες χωρίς φαί,χωρίς ποτό.Κανείς δεν ξέρει τι κάνει εκεί.'Οταν βγαίνει από εκεί νομίζει ότι πέρασαν δέκα λεπτά.Η εκκλησία θέλει να τον κάνει ιερέα αλλά εκείνος αρνείται.Και έχει μία προσευχή τόσο δυνατή που μία φορά έκανε κάποιους εξορκισμούς με προσευχές απλές που ούτε οι ιερείς δεν μπορούσαν να κάνουν.Μετά από τις προσευχές αυτές βγαίνει έξω και καπνίζει κανένα τσιγάρο.Συγνώμη, με αυτό δεν θέλω να πω ότι επικροτώ το κάπνισμα,αλλά ωστόσο ας υπάρχει καποια ισορροπία.Πρώτα να αγαπήσει κάποιος τον Θεό και όλα τα άλλα θα προστεθούν.(Μαρτυρία του ιερομ.Ραφαήλ Νόικα)
Όταν έχεις θέληση και πίστη στον Θεό όλα είναι δυνατά.Εδώ σε εμάς εργάζονταν ένας μάστορας ο οποίος εχτιζε ένα κελάκι στην ακροθαλασσιά.....Τα χρόνια εκείνα πηγαίναμε για ψάρεμα.Κάθε κελάκι είχε την βάρκα του και βγαίναμε για ψάρεμα.Εαν περίσσευε κάτι το πουλούσαμε για να ζήσουμε,ήταν μεγάλη φτώχεια τότε,δεν είναι όπως τώρα που στο Άγιο Όρος υπάρχουν όλα τα αγαθά.
Αυτός λοιπόν κάπνιζε τουλάχιστον δύο πακέτα την ημέρα.Μία μέρα του είπα -Βρε Λευτέρη μην καπνίζεις άλλο σε παρακαλώ -Πάτερ,δεν μπορώ να το αφήσω. Συνεχώς άναβε και έσβηνε τσιγάρα.Μία μέρα χρειάστηκε να πάω στην Θεσσαλονίκη για κάτι εξετάσεις στο μάτι μου.Τότε ήταν επικίνδυνο να πας στην Θεσσαλονίκη,ο δρόμος δεν ήταν καλός.Πήρα από την Ιερισσό μία κούρσα για την Θεσσαλονίκη.Όλοι εκεί μέσα κάπνιζαν.Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνιχτική.μεταξύ των επιβατών ήταν και ο Λευτέρης,εκείνος που κάπνιζε δύο πακέτα την ημέρα.Ήταν ο μόνος που δεν είχε τσιγάρο στο στόμα του!Έκπληκτος τον ρώτησα -Λευτέρη εσύ δεν καπνίζεις -Όχι -Όχι;Σε ποιόν τα λες αυτά -Δεν καπνίζω πια.Κατάλαβα ότι με βλάπτει και το έκοψα -Και πώς τα κατάφερες; -Αφού είμαι άνδρας και αποφάσισα να το κόψω.Στην αρχή ήταν δύσκολο,υπέφερα.Αλλά επειδή είπα ότι είμαι άντρας,κράτησα τον λόγο μου.Δόξα τω Θεώ.Άσε τους άλλους να καπνίζουν.Εγώ δεν το έχω ανάγκη πια!
Βλέπεις τι παει να πει αποφασιστικότητα.Είπε είμαι άντρας και θα το κόψω.Όταν κάποιος το αποφασίζει μπορεί να κόψει κάθε πάθος.
«Όσους έκλεβαν τους ανακάλυπτε,τις βαμμένες γυναίκες τις μάλωνε,τους καπνιστές τους προέτρεπε να σταματήσουν το κάπνισμα.Στους ιερείς που κάπνιζαν έλεγε:«Αφού κοινωνάτε έχετε το Χριστό μέσα σας,είστε φορείς του Χριστού,εσείς όμως βάζετε στο στόμα του Χριστού τσιγάρο!Καίτε τον Χριστό και έτσι θα καείτε και εσείς(Ιερομόναχος Δομέτιος για τον Όσιο πατέρα Αρσένιο Μπόκα)
Ο Γέροντας Παύλος για την μάστιγα του καπνίσματος έγραψε ένα φυλλάδιο το οποίο και διέμεινε ο ίδιος σε όλα τα πνευματικά του παιδιά και σε όσους τον επισκέπτονταν στην Πάτμο. Με τον τρόπο αυτό ασκούσε πολλές φορές την ποιμαντική του σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΜΑΡΤΙΑ Όποιος καπνίζει, αυτοκτονεί, παραβαίνει την εντολή του Θεού: «Ου φονεύσεις» . Φυματίωση, καρδιοπάθειες, καρκίνοι, νευρασθένειες, κιρρώσεις του ήπατος είναι τα αποτελέσματα του πάθους του καπνίσματος. Αποτελεί πληγή εθνική. Η Ελλάς έχει το προβάδισμα από όλα τα κράτη της Ευρώπης. Αν τα δισεκατομμύρια που σπαταλούν οι Έλληνες καπνιστές διετίθεντο δια τους πτωχούς της πατρίδος μας, δεν θα υπήρχε πτωχή οικογένεια. Είναι πάθος, το οποίον καταστρέφει και την σωματικήν και την πνευματική υγείαν. Αυτό τονίζει σε ολιγοσέλιδο σοφό βιβλίο του ο καρδιολόγος Αθανάσιος Αβραμίδης. Το κάπνισμα, ο Άγιος του αιώνος μας Νεκτάριος Πενταπόλεως, το ονομάζει «πορνεία του στόματος», ο δε άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης «λιβάνι του διαβόλου». Ο Αββάς Πυτιρίων στο Γεροντικό αναφέρει ότι, δια να εκδιώξη κανείς τους δαίμονας, πρέπει πρώτα να κυριαρχήσει στα πάθη του κι έπειτα και οι δαίμονες φεύγουσι. Όπως τα δαιμόνια, λέγει ο Κύριος, δεν εξέρχονται από τον άνθρωπον παρά μόνον δια προσευχής και νηστείας , κατά τον ίδιο τρόπο εξέρχεται και το πάθος αυτό, με θερμή προσευχή και νηστεία που φέρνει την οικονομία κι αυτή τροφοδοτεί την ελεημοσύνη. Έτσι φυγαδεύεται το κακό αυτό που υποδουλώνει άνδρες και γυναίκες. Μητέρες που καπνίζουν, διαιωνίζουν την νευρασθένεια εις το έθνος μας. Γεννούν παιδιά νευρασθενικά κι η πληγή αυτή καταντά μάστιγα της οικογενείας κα της κοινωνίας γενικώτερον. Το κάπνισμα με την νικοτίνην που περιέχει, γίνεται αφορμή των ναρκωτικών, της μάστιγος αυτής που θερίζει την νεολαίαν μας. Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ελευθερωθείτε από το πάθος αυτό! Με το παράδειγμά σας θα ωφελήσετε τους αδελφούς σας. Έπειτα, όπως ανωτέρω ετονίσθη, είναι θέμα υγείας. Πλησιάζει περίπου αιώνας που ο σατυρικός ποιητής Σουρής έγραφε: «Ο έτη τεσσαράκοντα μηδέποτε καπνίσας και το μη εκδαπανώμενον κατ’ έτος εκτοκίσας τοιούτο κτήμα αποκτά και υγείας δέκα έτη στον βίον του προσθέτει». Αν έζη σήμερον, ασφαλώς θα έλεγεν όχι μόνον δέκα έτη, αλλ’ ότι 40 έτη στον βίον του προσθέτει.
Χωρίς θυσία και αγώνα δεν επιτυγχάνεται τίποτα απολύτως. Ούτε το κάπνισμα, ούτε άλλο πάθος πολεμείται. Προσπάθεια χρειάζεται, να βιάσωμεν τον εαυτόν μας να κόψη το κάπνισμα, έχοντες υπ’ όψιν «η Βασιλεία του Θεού βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» . Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσωμεν ότι το κάπνισμα είναι αμαρτία μεγάλη. Εγώ σαν πνευματικός, εις τους καπνιστάς που έρχονται στην εξομολόγησιν, ως άλλην ποινήν τους ορίζω την αποφυγήν του καπνίσματος και μερικοί, πραγματικώς μετανοημένοι μου προσφέρουν το τελευταίο πακέτο τους. Εύχομαι οι ολίγες αυτές γραμμές μου να εύρουν θέσιν εις τας καρδίας πιστών ανθρώπων, ούτως ώστε να βελτιωθή η σημερινή κατάστασις που δημιουργεί πολλές οικογένειες δυστυχισμένες. Έπειτα, ας μην λησμονήσωμεν και τον Θείον παράγοντα: Βοηθεί ο Θεός όσους με πίστιν επικαλούνται την βοήθειάν Του! «Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» βεβαίωσεν ο Κύριός μας. Η θέλησίς μας και η Χάρις του Θεού θα συντελέσουν εις την καταπολέμησιν του πάθους αυτού που θεωρείται πράγματι μεγάλη αμαρτία. Σε μια πνευματική του κόρη που περίμενε παιδί και κάπνιζε, τη συνεβούλευε να σταματήσει αμέσως το τσιγάρο. Σε κάποια επιστολή του της έγραφε: «Καλά έκανες και σταμάτησες το κάπνισμα, Θεού φώτισις, διαφορετικά θα έφερνες στον κόσμο ένα νευρασθενικό παιδί» . Κάποτε ρώτησε το Γέροντα κάποιο πνευματικό του παιδί για το κάπνισμα. Κι ο Γέροντας απήντησε: «Και τώρα έρχομαι στο θέμα του καπνίσματος, αν το ξέρεις είναι μεγάλη αμαρτία, στην αρχή νεκρώνει τα νεύρα, αλλά κατόπιν κάνει χειρότερο κακό στον οργανισμό μας. Όσοι έρχονται και εξομολογούνται στο κελλί μου με ειλικρινή μετάνοια, μου αφήνουν το τελευταίο πακέτο τους και τα δείχνω εις όσους καπνιστές εξομολογούνται . Κάποια άλλη φορά σε άλλη επιστολή του ο Γέροντας συνεβούλευε κάποιο πνευματικό του παιδί: «Ας παύση το κάπνισμα, είναι μεγάλη αμαρτία. Θα κάμης κακό στον εαυτό σου και μάλιστα σ’ αυτή την ηλικία! Θα μετανοήσης, όταν θα είναι αργά».πηγή
*****
-Πάτερ τι συμβαίνει με αυτούς που καπνίζουν;
-Σε
αυτούς που καπνίζουν έρχονται οι δαίμονες και καπνίζουν τον χιτώνα του
βαπτίσματος με τον καπνό της κόλασης.Οι δαίμονες θα φέρουν μαρτυρία για
τον καπνό που κάπνισε κάποιος και στην κόλαση οι καπνιστές θα βρίσκονται
στον καπνό.Αυτό που τους αρέσει εδώ στη γη θα το έχουν και εκεί αλλά θα
βασανίζονται.Η αίσθηση της ευχαρίστησης θα εξαφανιστεί.Αυτό που σου
προκαλούσε ευχαρίστηση στην γη εκεί θα σε βασανίζει.Σου άρεσε ο καπνός
του τσιγάρου όσο ζούσες,αιώνια θα πνίγεσαι στον καπνό.
*****
-Πάτερ γιατί το κάπνισμα είναι αμαρτία αφού η Αγία Γραφή δεν αναφέρει τίποτα;
-Η
αμαρτία του καπνίσματος ισοδυναμεί με την αυτοκτονία.Αυτοκτονείς επειδή
δηλητηριάζεις το σώμα σου με καπνό,τα κύτταρα αδυνατίζουν και πεθαίνεις
πριν την ώρα σου.Εαν αρρωστήσεις από καρκίνο του πνεύμονα εξαιτίας του
καπνίσματος,μόνος σου και συνειδητά προκαλείς την ασθένεια και
επισπεύδεις τον θάνατό σου.
Β)Γέροντας Θεόφιλος Παραιάν
-Οι χριστιανοί ομολογούν και πιστεύουν στην ανάσταση των νεκρών.Πώς
λοιπόν να περιφρονήσουμε το σώμα με το οποίο θα αναστηθούμε;
Κάποιοι
μαθητές μου ομολόγησαν ότι παράτησαν το πάθος του καπνίσματος όταν
πηγαίνοντας σε κάποιο μοναστήρι άκουσαν έναν δαιμονισμένο να
φωνάζει:«Δεν θέλω λιβάνι,θέλω καπνό από τσιγάρο»!Ο γέροντας Θεόφιλος Παραιάν έλεγε ότι δεν αφήνει τους καπνιστές να κοινωνήσουν και ούτε δεν τους διαβάζει την συγχωρητική ευχή.(Καθηγ.Λαουρέντσιου Ντουμίτρου)
Γ)Γέροντας Σοφρώνιος του Έσσεξ
-Ο
γέροντας Σοφρώνιος του Έσσεξ δεν τόνιζε το πάθος αυτό περισσότερο από
τα άλλα πάθη.Θυμάμαι ερχόνταν στο μοναστήρι μία Γαλλίδα που είχε γίνει
ορθόδοξη.Καμία φορά έβγαινε έξω για να καπνίσει κάποιο τσιγάρο.Μετά μου
έλεγε:«Αισθάνομαι σαν μία πόρνη,πώς να ξεφύγω από τον καπνό;»Το ήθελε
πολύ.Τότε της είπα(πιστεύω ότι της το είπε και ο γέροντας Σοφρώνιος):
«Άφησέ
το αυτό τώρα.Έχεις άλλα προβλήματα»Εκείνη την εποχή είχε διάφορα
προβλήματα και το κάπνισμα ήταν ένα πρόσθετο βάρος επειδή ήθελε να το
κόψει.Τελικά αυτή και άλλοι πολλοί το έκοψαν.Δεν είναι απαραίτητα αυτό το πρώτο βήμα.Το πρώτο βήμα είναι να πλησιάσεις τον Θεό.Να επιθυμείς να είσαι κοντά Του.Εαν ξέρεις ότι ο Θεός σε αγαπάει και με το τσιγάρο στο στόμα,τότε ίσως κάποια στιγμή να σου έρθει μία ιερή ντροπή,όχι μία ανθρώπινη ντροπή και να το παρατήσεις με αηδία,με αηδία ιερή και σωτήρια.
-Γνώρισα έναν Μολδαβό ο οποίος συχνά ταξιδεύει στην Ρωσία.Μου έλεγε ότι εκεί γνώρισε έναν Ρώσο γιατρό ο οποίος έχει 24 παιδιά με μία μόνο γυναίκα και υιοθέτησε και άλλα 4.Πηγαίνει συχνά στην Λαύρα του Αγίου Σεργίου του Ράντονεζ.Εκεί έχει ένα κελί δικό του.Όταν μπαίνει στο κελί μένει μέσα για 4 ημέρες χωρίς φαί,χωρίς ποτό.Κανείς δεν ξέρει τι κάνει εκεί.'Οταν βγαίνει από εκεί νομίζει ότι πέρασαν δέκα λεπτά.Η εκκλησία θέλει να τον κάνει ιερέα αλλά εκείνος αρνείται.Και έχει μία προσευχή τόσο δυνατή που μία φορά έκανε κάποιους εξορκισμούς με προσευχές απλές που ούτε οι ιερείς δεν μπορούσαν να κάνουν.Μετά από τις προσευχές αυτές βγαίνει έξω και καπνίζει κανένα τσιγάρο.Συγνώμη, με αυτό δεν θέλω να πω ότι επικροτώ το κάπνισμα,αλλά ωστόσο ας υπάρχει καποια ισορροπία.Πρώτα να αγαπήσει κάποιος τον Θεό και όλα τα άλλα θα προστεθούν.(Μαρτυρία του ιερομ.Ραφαήλ Νόικα)
Δ)Γέροντας Διονύσιος της Κολιτσού
Όταν
τα πάθη αρχίζουν να ριζώνουν στον άνθρωπο,τότε αυτός λέέι:''τώρα είναι
αδύνατο να γλυτώσω,να απαλλαχθώ''.Όχι δεν είναι δύσκολο.Θέληση
χρειάζεταιΌταν έχεις θέληση και πίστη στον Θεό όλα είναι δυνατά.Εδώ σε εμάς εργάζονταν ένας μάστορας ο οποίος εχτιζε ένα κελάκι στην ακροθαλασσιά.....Τα χρόνια εκείνα πηγαίναμε για ψάρεμα.Κάθε κελάκι είχε την βάρκα του και βγαίναμε για ψάρεμα.Εαν περίσσευε κάτι το πουλούσαμε για να ζήσουμε,ήταν μεγάλη φτώχεια τότε,δεν είναι όπως τώρα που στο Άγιο Όρος υπάρχουν όλα τα αγαθά.
Αυτός λοιπόν κάπνιζε τουλάχιστον δύο πακέτα την ημέρα.Μία μέρα του είπα -Βρε Λευτέρη μην καπνίζεις άλλο σε παρακαλώ -Πάτερ,δεν μπορώ να το αφήσω. Συνεχώς άναβε και έσβηνε τσιγάρα.Μία μέρα χρειάστηκε να πάω στην Θεσσαλονίκη για κάτι εξετάσεις στο μάτι μου.Τότε ήταν επικίνδυνο να πας στην Θεσσαλονίκη,ο δρόμος δεν ήταν καλός.Πήρα από την Ιερισσό μία κούρσα για την Θεσσαλονίκη.Όλοι εκεί μέσα κάπνιζαν.Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνιχτική.μεταξύ των επιβατών ήταν και ο Λευτέρης,εκείνος που κάπνιζε δύο πακέτα την ημέρα.Ήταν ο μόνος που δεν είχε τσιγάρο στο στόμα του!Έκπληκτος τον ρώτησα -Λευτέρη εσύ δεν καπνίζεις -Όχι -Όχι;Σε ποιόν τα λες αυτά -Δεν καπνίζω πια.Κατάλαβα ότι με βλάπτει και το έκοψα -Και πώς τα κατάφερες; -Αφού είμαι άνδρας και αποφάσισα να το κόψω.Στην αρχή ήταν δύσκολο,υπέφερα.Αλλά επειδή είπα ότι είμαι άντρας,κράτησα τον λόγο μου.Δόξα τω Θεώ.Άσε τους άλλους να καπνίζουν.Εγώ δεν το έχω ανάγκη πια!
Βλέπεις τι παει να πει αποφασιστικότητα.Είπε είμαι άντρας και θα το κόψω.Όταν κάποιος το αποφασίζει μπορεί να κόψει κάθε πάθος.

Ε)Γέροντας Κλεόπας(ΕΔΩ)
Έρχεται στην εξομολόγηση ένας ηλικιωμένος και μου λέει:
Πάτερ βάλε μου έναν σκληρό κανόνα,επειδή δεν μπορώ να αφήσω το κάπνισμα
-Γέρο ασε το τσιγάρο γιατί θα πας στην κόλαση
-Πάτερ το συνήθισα,δεν μπορώ να το αφήσω.
-Γέρο πρόσεχε γιατί ο θάνατος είναι κοντα.
-Θέλω να το αφήσω αλλά δεν ξέρω πως
-Αν δεν μπορείς να αφήσεις την αμαρτία,πώς θα υπομείνεις τις φλόγες της κολάσεως;
-Φοβάμαι την κόλαση αλλά δεν μπορώ να αφήσω το κάπνισμα.
Είχα εκεί κοντά ένα κηροπήγιο και ένα αναμμένο χοντρό κερί
-Έλα εδώ.Κράτα το δάκτυλό σου στο αναμμένο κερί!
-Όχι,όχι δεν μπορώ.
-Κράτα το εκεί
Του πήρα τότε το χέρι και το κρατούσα εγώ
-Δεν μπορώ πάτερ με καίει
-Κράτα
το εκεί αδελφέ!Μόλις θα σε πειράξει ο διάβολος θα βάζεις το χέρι σου
στο κερί!Θέλεις να πας στην κόλαση;Εκεί δεν έχει κεριά.Έχει ολόκληρους
φούρνους,εκατομμύρια φορές πιο δυνατούς από αυτό.Βάλε το χέρι στο κερί
μέχρι να καεί.Θα δούμε τότε εαν θα έχεις όρεξη για να καπνίσεις!
-Ναι,πάτερ έτσι θα κάνω.όσο ζω δεν θα ξαναβάλω τσιγάρο στο στόμα μου
-Και
αν σε υποδουλώσει κανένα άλλο πάθος να μην πάρεις το χέρι σου από την
φωτιά μέχρι να θυμηθείς τις φωτιές της κολάσεως.Και ο κανόνας σου είναι ο
εξής''Θα λες Κύριε Ιησού Χριστέ...και θα βάζεις το χέρι σου στο κερί.Να
δούμε τότε εαν θα επιθυμείς αυτές τις βρωμιές.
ΣΤ')Όσιος γέροντας Αρσένιος Μπόκα(ΕΔΩ)
-Ἂν εἶναι καπνιστὴς ὁ ἐξομολογούμενος τὸν λύνετε;
-Ἐγὼ
τὸν λύνω. Ἀλλὰ δὲν μοῦ λέγει «Εἶμαι καπνιστής». Δὲν λέγει ἔτσι, ἀλλὰ
«Ἤμουν καπνιστής». Ἡ λέξις «εἶμαι» σημαίνει συνέχεια. Βασίζομαι σὲ μία
ἐξήγηση ποὺ τοῦ δίνω ὅσον ἀφορᾶ τὴν σοβαρότητα τῆς ἁμαρτίας.
«Ἀντιλαμβάνεσαι παιδί μου, ὅτι τὸ κάπνισμα ἐργάζεται ὕπουλα γιὰ νὰ σὲ
καταστρέψει. Αὐτὸ τὸ πάθος θὰ σὲ καταστρέψει αἰφνιδίως. Λοιπόν, πρέπει
νὰ τὸ ἀφήσεις, διότι μὲ φέρνεις κι ἐμένα στὴν θέση νὰ σὲ λύνω -ψευδῶς,
ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ κάνω ἂν δὲν σταματήσεις τὸ τσιγάρο». Καὶ μοῦ λέγει:
«Κατάλαβα πάτερ».
Βέβαια κατάλαβε γιὰ ἐκείνη τὴν ὥρα. Μπροστά μου ἀποφασίζει νὰ τὸ κόψει καὶ μακάρι νὰ μποροῦσε νὰ μὴν ἁμαρτήσει πάλι.
Εἶναι
ἀλήθεια, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπολογίζουμε τὶς αὐθόρμητες ἀποφάσεις. Ὅμως
καὶ δὲν πρέπει νὰ σταματᾶμε τὴν μετάνοιά του ἐκείνη τὴν ὥρα ποὺ λέγει
πὼς θὰ διορθωθεῖ. Ἡ τακτική μου εἶναι νὰ εἶμαι ὅσο μπορῶ ἀνεκτικός, ἀλλὰ
νὰ καταδικάζω ὁπωσδήποτε τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ πείθω κι αὐτὸν νὰ στρέφεται
ἐναντίον της. Ἂν ὁ ἴδιος μισῆ τὴν ἁμαρτία του, τότε εἴμεθα σὲ καλὸ
δρόμο. Τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ θὰ τὸν βοηθήσει.
*****
«Όσους έκλεβαν τους ανακάλυπτε,τις βαμμένες γυναίκες τις μάλωνε,τους καπνιστές τους προέτρεπε να σταματήσουν το κάπνισμα.Στους ιερείς που κάπνιζαν έλεγε:«Αφού κοινωνάτε έχετε το Χριστό μέσα σας,είστε φορείς του Χριστού,εσείς όμως βάζετε στο στόμα του Χριστού τσιγάρο!Καίτε τον Χριστό και έτσι θα καείτε και εσείς(Ιερομόναχος Δομέτιος για τον Όσιο πατέρα Αρσένιο Μπόκα)

Ζ)Γέρονας Ιουστίνος Πίρβου(ΕΔΩ)
Αντίθετα
με την Ελλάδα,στους ναούς μας δεν θα δείτε τους πιστούς να καπνίζουν
στα προαύλια των ναών δίπλα από τους ιερείς.Όταν βγήκα από την
φυλακή(σ.σ.εννοεί τις κομμουνιστικές φυλακές)πήγα στο Άγιο όρος με σκοπό
να μείνω εκεί.Ο πρώτος μοναχός που συνάντησα κάπνιζε.Τότε αποφάσισα να
μην μείνω στο Άγιο Όρος και να γυρίσω στην Ρουμανία.Φυσικά στην Ελλάδα
υπάρχουν άνθρωποι εκλεκτοί και άνθρωποι της προσευχής,αλλά θεωρούν το
κάπνισμα κάτι το φυσιολογικό,ούτε καν θέτουν το ζήτημα εαν είναι
αμαρτία.(Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου)
Η)Γέροντας Παύλος Νικηταράς
Ο Γέροντας Παύλος για την μάστιγα του καπνίσματος έγραψε ένα φυλλάδιο το οποίο και διέμεινε ο ίδιος σε όλα τα πνευματικά του παιδιά και σε όσους τον επισκέπτονταν στην Πάτμο. Με τον τρόπο αυτό ασκούσε πολλές φορές την ποιμαντική του σ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΜΑΡΤΙΑ Όποιος καπνίζει, αυτοκτονεί, παραβαίνει την εντολή του Θεού: «Ου φονεύσεις» . Φυματίωση, καρδιοπάθειες, καρκίνοι, νευρασθένειες, κιρρώσεις του ήπατος είναι τα αποτελέσματα του πάθους του καπνίσματος. Αποτελεί πληγή εθνική. Η Ελλάς έχει το προβάδισμα από όλα τα κράτη της Ευρώπης. Αν τα δισεκατομμύρια που σπαταλούν οι Έλληνες καπνιστές διετίθεντο δια τους πτωχούς της πατρίδος μας, δεν θα υπήρχε πτωχή οικογένεια. Είναι πάθος, το οποίον καταστρέφει και την σωματικήν και την πνευματική υγείαν. Αυτό τονίζει σε ολιγοσέλιδο σοφό βιβλίο του ο καρδιολόγος Αθανάσιος Αβραμίδης. Το κάπνισμα, ο Άγιος του αιώνος μας Νεκτάριος Πενταπόλεως, το ονομάζει «πορνεία του στόματος», ο δε άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης «λιβάνι του διαβόλου». Ο Αββάς Πυτιρίων στο Γεροντικό αναφέρει ότι, δια να εκδιώξη κανείς τους δαίμονας, πρέπει πρώτα να κυριαρχήσει στα πάθη του κι έπειτα και οι δαίμονες φεύγουσι. Όπως τα δαιμόνια, λέγει ο Κύριος, δεν εξέρχονται από τον άνθρωπον παρά μόνον δια προσευχής και νηστείας , κατά τον ίδιο τρόπο εξέρχεται και το πάθος αυτό, με θερμή προσευχή και νηστεία που φέρνει την οικονομία κι αυτή τροφοδοτεί την ελεημοσύνη. Έτσι φυγαδεύεται το κακό αυτό που υποδουλώνει άνδρες και γυναίκες. Μητέρες που καπνίζουν, διαιωνίζουν την νευρασθένεια εις το έθνος μας. Γεννούν παιδιά νευρασθενικά κι η πληγή αυτή καταντά μάστιγα της οικογενείας κα της κοινωνίας γενικώτερον. Το κάπνισμα με την νικοτίνην που περιέχει, γίνεται αφορμή των ναρκωτικών, της μάστιγος αυτής που θερίζει την νεολαίαν μας. Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ελευθερωθείτε από το πάθος αυτό! Με το παράδειγμά σας θα ωφελήσετε τους αδελφούς σας. Έπειτα, όπως ανωτέρω ετονίσθη, είναι θέμα υγείας. Πλησιάζει περίπου αιώνας που ο σατυρικός ποιητής Σουρής έγραφε: «Ο έτη τεσσαράκοντα μηδέποτε καπνίσας και το μη εκδαπανώμενον κατ’ έτος εκτοκίσας τοιούτο κτήμα αποκτά και υγείας δέκα έτη στον βίον του προσθέτει». Αν έζη σήμερον, ασφαλώς θα έλεγεν όχι μόνον δέκα έτη, αλλ’ ότι 40 έτη στον βίον του προσθέτει.
Χωρίς θυσία και αγώνα δεν επιτυγχάνεται τίποτα απολύτως. Ούτε το κάπνισμα, ούτε άλλο πάθος πολεμείται. Προσπάθεια χρειάζεται, να βιάσωμεν τον εαυτόν μας να κόψη το κάπνισμα, έχοντες υπ’ όψιν «η Βασιλεία του Θεού βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν» . Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσωμεν ότι το κάπνισμα είναι αμαρτία μεγάλη. Εγώ σαν πνευματικός, εις τους καπνιστάς που έρχονται στην εξομολόγησιν, ως άλλην ποινήν τους ορίζω την αποφυγήν του καπνίσματος και μερικοί, πραγματικώς μετανοημένοι μου προσφέρουν το τελευταίο πακέτο τους. Εύχομαι οι ολίγες αυτές γραμμές μου να εύρουν θέσιν εις τας καρδίας πιστών ανθρώπων, ούτως ώστε να βελτιωθή η σημερινή κατάστασις που δημιουργεί πολλές οικογένειες δυστυχισμένες. Έπειτα, ας μην λησμονήσωμεν και τον Θείον παράγοντα: Βοηθεί ο Θεός όσους με πίστιν επικαλούνται την βοήθειάν Του! «Πάντα δυνατά τω πιστεύοντι» βεβαίωσεν ο Κύριός μας. Η θέλησίς μας και η Χάρις του Θεού θα συντελέσουν εις την καταπολέμησιν του πάθους αυτού που θεωρείται πράγματι μεγάλη αμαρτία. Σε μια πνευματική του κόρη που περίμενε παιδί και κάπνιζε, τη συνεβούλευε να σταματήσει αμέσως το τσιγάρο. Σε κάποια επιστολή του της έγραφε: «Καλά έκανες και σταμάτησες το κάπνισμα, Θεού φώτισις, διαφορετικά θα έφερνες στον κόσμο ένα νευρασθενικό παιδί» . Κάποτε ρώτησε το Γέροντα κάποιο πνευματικό του παιδί για το κάπνισμα. Κι ο Γέροντας απήντησε: «Και τώρα έρχομαι στο θέμα του καπνίσματος, αν το ξέρεις είναι μεγάλη αμαρτία, στην αρχή νεκρώνει τα νεύρα, αλλά κατόπιν κάνει χειρότερο κακό στον οργανισμό μας. Όσοι έρχονται και εξομολογούνται στο κελλί μου με ειλικρινή μετάνοια, μου αφήνουν το τελευταίο πακέτο τους και τα δείχνω εις όσους καπνιστές εξομολογούνται . Κάποια άλλη φορά σε άλλη επιστολή του ο Γέροντας συνεβούλευε κάποιο πνευματικό του παιδί: «Ας παύση το κάπνισμα, είναι μεγάλη αμαρτία. Θα κάμης κακό στον εαυτό σου και μάλιστα σ’ αυτή την ηλικία! Θα μετανοήσης, όταν θα είναι αργά».πηγή
Θ)Γέροντας Παίσιος
Ήρθε
κάποτε από την Γερμανία στο Καλύβι ένας πατέρας, που το κοριτσάκι του
είχε αρχίσει να παραλύη. Οι γιατροί το είχαν ξεγράψει. Ήταν ο καημένος
τελείως απελπισμένος. «Κάνε κι εσύ μια θυσία, του είπα, για την υγεία
του παιδιού σου. Να κάνης μετάνοιες, δεν μπορείς· να προσευχηθής, δεν
μπορείς, εντάξει. Πόσα τσιγάρα καπνίζεις την ημέρα;». «Τεσσεράμισι
κουτιά», μου λέει. «Να καπνίζης ένα κουτί, του λέω, και τα χρήματα που
θα έδινες για τα υπόλοιπα να τα δίνης σε κανέναν φτωχό». «Να γίνη,
Πάτερ, καλά το παιδί, μου λέει, και εγώ θα το κόψω το τσιγάρο». «Ε, τότε
δεν θα έχη αξία· τώρα πρέπει να το κόψης· πέταξε το τσιγάρο, του λέω.
Δεν αγαπάς το παιδί σου;». «Εγώ δε αγαπώ το παιδί μου; Από τον πέμπτο
όροφο πετιέμαι κάτω για την αγάπη του παιδιού μου», μου λέει. «Εγώ δεν
σου λέω να πεταχτής από τον πέμπτο όροφο κάτω, θα αφήσης το παιδί σου
στον δρόμο κι εσύ θα χάσης την ψυχή σου. Εγώ σου λέω να κάνης κάτι
εύκολο. Να, πέταξε τώρα τα τσιγάρα!». Με κανέναν τρόπο δεν ήθελε να τα
πετάξη. Και τελικά έφυγε έτσι και έκλαιγε! Πως να βοηθηθή αυτός ο
άνθρωπος; Ενώ όσοι ακούν βοηθιούνται.
*****
Μια
άλλη μέρα ήρθε ένας που αγκομαχούσε από την πεζοπορία. Κατάλαβα ότι
κάπνιζε πολύ και του είπα: «Βρε ευλογημένε, γιατί καπνίζεις τόσο; Θα
πάθης κακό». Μόλις ξελαχάνιασε και μπόρεσε να μιλήση, μου είπε: «Η
γυναίκα μου είναι πολύ άρρωστη και κινδυνεύει να πεθάνη. Σε παρακαλώ,
κάνε μια προσευχή να γίνη κανένα θαύμα. Οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια».
«Την αγαπάς την γυναίκα σου;», τον ρωτάω. «Την αγαπώ», μου λέει. «Τότε
γιατί δεν κάνεις κι εσύ κάτι, για να την βοηθήσης; Αυτή έκανε ό,τι
μπορούσε, οι γιατροί έκαναν ό,τι μπορούσαν, και τώρα έρχεσαι εδώ, για να
μου πης να κάνω κάτι και εγώ, να προσευχηθώ, για να βοηθήση ο Θεός. Εσύ
όμως τι έκανες, για να βοηθηθή η γυναίκα σου;». «Τι μπορώ να κάνω εγώ,
Γέροντα;», με ρωτάει. «Αν σταματήσης το κάπνισμα, του λέω, η γυναίκα σου
θα γίνη καλά». Σκέφθηκα ότι, αν ο Θεός δη ότι δεν συμφέρει πνευματικά
στην γυναίκα του να γίνη καλά, τουλάχιστον θα γλιτώση αυτός από το κακό
που κάνει το τσιγάρο. Ύστερα από έναν μήνα ήρθε χαρούμενο να με
ευχαριστήση. «Γέροντα, σταμάτησα το κάπνισμα, μου είπε, και η γυναίκα
μου έγινε καλά». Μετά από ένα διάστημα ξαναήρθε αναστατωμένος να μου πη
ότι ξανάρχισε κρυφά να καπνίζη και η γυναίκα του έπεσε πάλι βαριά
άρρωστη. «Το φάρμακο τώρα το ξέρεις, του είπα. Κόψε το τσιγάρο».
*****
Για να κόψεις το τσιγάρο πρέπει να κάνεις πολλή προσευχή.
Επίσης να γεμίσεις στραγάλια ένα άδειο πακέτο και κάθε φορά που θα αισθάνεσαι την ανάγκη να καπνίσεις, να βάζεις ένα στραγάλι στο στόμα σου.
Επίσης να γεμίσεις στραγάλια ένα άδειο πακέτο και κάθε φορά που θα αισθάνεσαι την ανάγκη να καπνίσεις, να βάζεις ένα στραγάλι στο στόμα σου.
Ι)Στάρετς Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα
Όσοι έρχονταν με την ερώτηση πώς να κόψουν το κάπνισμα ο άγιος γέροντας
έλεγε ότι πάνω απ' όλα χρειάζεται δυνατή θέληση και αποφασιστικότητα.
Στη συνέχεια θα ήταν καλό, έλεγε, για τρεις μέρες ο καπνιστής να τρώει μόνο
μήλα και ρεπάνι (κοφτερό). Αν για τρεις μέρες ο καπνιστής τρώει μόνο μήλα και
ρεπάνι θα ξεχάσει για πάντα το κάπνισμα.
Πηγή-ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΒΙΤΟΒΝΙΤΣΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ.ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ
Πηγή-ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΒΙΤΟΒΝΙΤΣΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ.ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ
Εαν το κάπνισμα ήταν από τον Θεό,τότε ο άνθρωπος θα ήταν εξοπλισμένος με έναν καπνοδόχο(π.Βησαρίωνας Γιοργκουλέσκου)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ-www.proskynitis.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
